ساختارشناسی حکایتهای تمثیلی روضۀ هشتم بهارستان از منظر مینیمالیسم
نویسندگان
1 استاد دانشگاه تهران، دانشکدۀ زبان و ادبیات فارسی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران.
doi
چکیده
این پژوهش به روشی تحلیلی- توصیفی، با بررسی ساختار حکایتهای تمثیلیِ روضهی هشتم بهارستان جامی از منظر مینیمالیسم، به اهّمیّت کمینهگرایی در تعالیم اخلاقی و وجود نوعی قرابت و خویشاوندی بین حکایتهای تمثیلی و داستانکها میپردازد. بر اساس یافتههای این پژوهش، ساختار حکایات تمثیلی بهارستان با مهمترین عناصر داستانهای مینیمالیستی از جمله: طرح ساده، حجم اندک، شخصیتهای معدود و ... قابل تطبیق است. دلیل عمدهی کاربرد و خلق قالب داستانهای مینیمالیستی، تأثیر بر مخاطب است. لطیفهای که هدف هر نوعِ ادبی است. با مطالعۀ این پژوهش درمییابیم که اندیشمندان فارسیزبان، سالها پیش از نویسندگان غرب، علاوه بر کوتاهنویسی با ابتکاری دیگر، از تمثیل و زبان حیوانات نیز، برای تأثیرگذاری بیشتر بر مخاطب بهره جستهاند. همچنین میتوان پیبرد که علیرغم نظریههایی که قالب داستان کوتاهِ کوتاه را محصول دنیای سرعتی و صنعتی غرب و تنگحوصلگی خوانندگان امروزی میدانند، پیشینۀ کمینهگرایی به دنیای سادۀ شرق و آرامش تعالیم اندیشمندان این دیار برمیگردد. روش کار این پژوهش توصیفی- تحلیلی و کتابخانهای است.
