ستایش پیامبر(ص) در آیینه بررسی و تطبیق اشعار صفی الدین حلی و خاقانی
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه اصفهان
2 دکترای زبان و ادبیات عرب دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
مدح و ستایش حضرت محمد(ص) در شعر عربی و فارسی شاعران بزرگی دیده میشود، صفی الدین حلی(677-744ق) و شاعر شروان، خاقانی(520-595ق)، اشعار زیبایی را در مدح و ثنای رسول اکرم(ص) سروده اند. صفی الدین حلی بیشتر به کرامات پیامبر و بیان مفاهیم کلی پرداخته است و از ذکر ویژگیهای اجتماعی مثل روح عدالت طلب پیامبر باز مانده است و مدائح صفی الدین حلی متأثر از اندیشههای کلامی است که متفکرین زمان را به خود مشغول داشته است. فرضیه این پژوهش در پی آن است تا نشان دهد که این دو شاعر در عین اینکه از یکدیگر تإثیر نپذیرفتهاند، چگونه با دیدگاهی نزدیک و مشابه به یکدیگر به بیان فضائل وکرامات پیامبر اکرم پرداختهاند. روش تحقیق در این مقاله تحلیلی- توصیفی و بر اساس منابع کتابخانهای است. هدف مقاله حاضر این است تا وجوه اشتراک و افتراق دیدگاه این دو شاعر را درباره مدح حضرت محمد مصطفی(ص) بررسی کند. چراکه این تطبیق مبتنی بر مکتب آمریکایی است.