جایگشت عرصههای بینابین بر حصول رضایت در مجموعههای زندگی جمعی مبتنی بر اصلاح رفتارهای نامطلوب زیستی (مطالعه موردی: شهرک مهرگان قزوین)
نویسندگان
1 استادیار، گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران)
2 دانشجوی دکتری معماری، گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
عرصههای بینابین واقع شده در میان مجموعه بلوکهای مسکونی نقش نسبتاً مهمی در کنترل، کاهش و اصلاح رفتارهای نامطلوب ساکنین و پیدایش مفهوم رضایت از محیط را دارا میباشند. ضرورت انجام این پژوهش به دلیل تأثیرات منفی سطح رفتاری ساکنین بر دامنه زندگی جمعی حائز اهمیت میباشد. هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر عرصههای بینابین بر کنترل و اصلاح نسبی رفتارهای نامطلوب زیستی و به دنبال آن دستیابی به مفهوم رضایت محیطی در مجموعههای جمعی مسکونی ارزان قیمت میباشد. روش پژوهش در تدوین این تحقیق اکتشافی- تحقیقی میباشد. روش گردآوری دادهها مبتنی بر مصاحبههای ساختار یافته، مشاهدات عینی پژوهشگران و مطالعه منابع دست اول و فرادستی میباشد. نتایج و یافتههای حاصل از پژوهش نشان میدهد که در صورت بازطراحی و تقویت نقش کمی و کیفی عرصههای بینابین امکان دستیابی نسبی به مفهوم رضایت در مجموعههای زندگی جمعی و به طور خاص ارزان قیمت از منظر رفتارشناسانه وجود دارد.