تحلیل گفتمان مکتوبات عتبة الکتبة با رویکرد کاربردگرا بر اساس نظریه فرکلاف
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه(استاد)
2 دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد واحد ساوه، ساوه، ایران
doi
10.30495/clq.2021.681943چکیده
این مقاله تحلیلی است بر اساس نظریه نورمن فرکلاف در عتبة الکتبة با رویکرد کاربردگرا که به بررسی و تجزیه و تحلیل صورت های زبانی، اهداف و کارکردهای آنها میپردازد. مبنای نظری پژوهش در چارچوب الگوی سه سطحی(لایهای) توصیف، تفسیر و تبیین میباشد. در مکاتیب و ترسلات عتبة الکتبة، به دلیل ارتباط نزدیک زبان و ساختارهای اجتماعی و تأثر متن از روابط اجتماعی، ابعاد گفتمانی بسیار برجسته است. در این متن علاوه بر تأثیر روابط قدرت، گزینشهای زبانی خاص که مختص سبک این دوره است، در فرآیند تولید معنا متمایز میشود. هدف از این پژوهش نشان دادن نوع و سبک گفتمان قرن بیستم و نشان دادن قدرت نویسنده(منتجب جوینی) در شکل گفتمان وی است همچنین نگاه متفاوت بر ترسلات و معرفی و تحلیل بنیادی عتبة الکتبة از دیگر اهداف این مقاله می باشد. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی صورت گرفته است و به شیوه تحلیل محتوای کیفی و استناد به متن مکتوبات و ذکر شواهد مثال بررسی میگردد.