ارزیابی و اولویتبندی فضاهای زمینگردشگری آبی با تأکید بر نقش مدیریت شهری(مطالعه موردی: منطقه دماوند)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران
doi
چکیده
زمینگردشگری یا ژئوتوریسم، یکی از گونههای مهم اکوتوریسم به شمار میرود که بر ترویج ارزشهای میراث زمین، حفاظت از آنها و تأکید بر جنبههای فرهنگی، اکولوژیکی و اقتصادی و توسعه اقتصادی جامعه میزبان دارد. شهرها و روستاها نقش مهمی در سنجش اولویتها و ارزشهای فضاهای زمینگردشگری و اولویتبندی آنها داشته و با استفاده از تصمیمگیریها و درگیر کردن نهادهای شهری و امکانات و خدمات گردشگری شهری میتواند در ارائه چشمانداز مطلوب زمینگردشگری مؤثر بوده و همچنین در زمینه ترویج توسعه پایدار و حفاظت پایدار نقش مؤثری داشته باشد. منطقه دماوند با داشتن مجموعه فرایندهای آبی رودخانهای، آبشار و دریاچه، از مقاصد زمینگردشگری محسوب میشود. در این پژوهش، ارزیابی و اولویتبندی فضاها و سایتهای زمینگردشگری مرتبط با فرایندهای آبی منطقه دماوند را با تأکید بر نقش شهرها و قابلیتهای آن، بهمنظور ارائه یک چشمانداز بهینه برای مدیریت زمینگردشگری در دستور کار قرار گرفته است. برای این منظور دادهها از طریق مطالعات کارشناسی و نظری و ارزیابی کارشناسان، تهیه گردید. معیارها از طریق مدل آنتروپی وزندهی شده و سایتها از طریق مدل کوپراس اولویتبندی شدند. نتایج حاکی از مطلوبیت بالای سایتهای دریاچه لار و رودخانه هراز آب اسک بهعنوان اولویت نخست زمینگردشگری است. همچنین وجود شهر پلور و رینه و مدیریت شهری آن توانسته در تقویت برخی از خدمات و سرمایهها و امکانات زمینگردشگری نقش مؤثر داشته باشد؛ اما در مقابل تهدیداتی نیز به همراه داشته است.