درخشش زبان و واژگان فارسی در شعر أعشی أکبر
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم
2 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم
3 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم
doi
10.30495/clq.2021.681933چکیده
ایران و پادشاهان فارس چون یکی از تمدنهای باستان و قدیم کره خاکی به حساب میآیند، توانستهاند نظر ملتهای مختلف از جمله أعراب را به خود جلب نمایند و اعشی اکبر که شیفته این تمدن و رفتار فارسها شده بود با رفت و آمد و مدح و وصف پادشاهان و بزرگان ایرانی چون کسری انوشیروان و شاهپور، جای خود را در دستگاه حکومتی و دربار فارسها باز کرد و شعرش سرشار از واژههای فارسی شد که وی از فارسها به عاریت گرفت و نحوه نگارش و انشاء آن الفاظ هم عیناً مانند همانی بود که در میان فارسها متداول بود. این تحقیق که در نوبه خود یکی از مقالات خاص در حوزه ادبیات تطبیقی و آن هم تطبیق در میان دو زبان فارسی و عربی، بر آن است تا با ذکر واژگان فارسی در میان ابیات شعری به جای مانده از اعشی، آنها را بیان و درخشش زبان فارسی را در دیگر زبانها مخصوصاً زبان عربی نشان دهد.