واکاوی عملکرد شبکه دبیر- دانشآموز در فرآیند انقلاب اسلامی (شهرهای ساری و بابل)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای جامعه شناسی سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
doi
چکیده
در شهرهای ساری و بابل که از کانونیترین شهرهای انقلابی مازندران به شمار میروند، نقش دبیران و دانشآموزان در بروز و ظهور، الهامبخشی و پیشتازی تحولات انقلابی، برجسته و شایان توجه است. این گروهها در این دو شهر در موقعیت گروه مرجع، پیشگام و تحریک و تهییجکنندة سایر اقشار قرار گرفتند و نقشی محوری بازی کردند. بر این اساس مطالعه پیشینه فکری، بسترهای زمینهای و شبکه ارتباطی شکلگرفته در میان گروههای دبیر و دانشآموز در فرایند انقلاب اسلامی حائز اهمیت بسیار است. پرسش این است که چگونه پیامهای انقلابی در میان گروههای فرهنگی و دانشآموز پذیرش شد و در مراحل و مقاطع بعدی اشاعه و گسترش یافت. اشاعه پیامهای انقلابی از چه روشهایی صورت گرفت و چگونه توده انقلابی را با خود همراه کرد. بر مبنای نظریه پخش هاگر استراند این فرضیه تأیید میشود که بستری که در دهه ۱۳۴۰ ش در ذهن و افکار جامعه فرهنگی و دانشآموز ایجاد شد، ناحیه مناسبی را جهت پذیرش پیامهای انقلابی فراهم آورد و در دهه 1350 ش با گسترش یافتن پیامهای انقلابی، موتور محرکهای برای گسترش تحرکات انقلابی و اشاعه آن بهصورت گلوله برفی و سپس یک بهمن عظیم شد و جمعیتهای انقلابی را با خود همراه کرد. در این پژوهش از روش گردآوری دادهها به شکل کتابخانهای و اسنادی و همچنین مصاحبه با کوشندگان انقلابی، بهره بردهایم و با صورتبندی روند گسترش نیروی انقلابی دبیران و دانشآموزان برمبنای نظریه پخش، به بازنمایی نقش اساسی این گروهها در فرایند انقلابی پرداختیم.
