بررسی تطبیقی جایگاه دادخواهی در شاهنامه و سیاستنامه بر پایه آموزههای دینی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد گچساران، دانشگاه آزاد اسلامی، گچساران، ایران
2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد امیدیه، دانشگاه آزاد اسلامی، امیدیه، ایران
3 استادیار گروه فقه و حقوق اسلامی، واحد گچساران، دانشگاه آزاد اسلامی، گچساران، ایران
doi
10.30495/clq.2021.681941چکیده
شناختن و شناساندن شاهنامه و سیاستنامه در زمینه دادخواهی و دادن رهنمود برای مقایسه تطبیقی سایر آثار ادبی و همچنین روشن کردن ابعاد ادبیات حماسی منظوم و مقایسه آن با آثار منثور بسیار حایز اهمیت است؛ چرا که سیاستنامه کتابی صرفاً تاریخی نیست، بلکه آرمانهای نویسنده را مخصوصاً در قالب تابلوی دادگری به ما ارائه میدهد. همچنین شاهنامه، فقط داستان جنگها و پیروزیهای رستم نیست، بلکه بیانگر آرمانها و باورهای یک ملت و زیباتر از همه دادخواهی و عدالتگری است. در همین راستا پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی بر پایه اطلاعات کتابخانهای تدوین یافته است. یافتههای تحقیق نشان میدهد: فردوسی و نظام الملک در سراسر شاهنامه و سیاستنامه، زورمداران و مستبدّین روزگار را به دادخواهی دعوت و به اصل دادگری توجه دادند، منتها در شاهنامه، موضوع دادخواهی به تفصیل و جامع بررسی گردیده است، حال آنکه در سیاستنامه به موضوع دادخواهی به اجمال و اختصار اشاره شده است.
