«زن» در رئالیسم ایرانی با تکیه بر رمان«جای خالی سلوچ»
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.
2 دانشیار زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی تهران، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.
4 دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.
doi
10.30495/dk.2020.678941چکیده
نگرشها، رویکردها و اقتضائات ایدئولوژیکی، فرهنگی و اجتماعی هر جامعه در تبادلات فرهنگی- هنری بین جوامع مختلف، سبب تغییر، تحول و تطور در مولفههای فرهنگی- هنری مبادله شده میگردد. مقتضیات فرهنگی- اجتماعی ایران، در دورة آغازین غربگرائی روشنفکران ایرانی –پس از اقتباس مکتب رئالیسم از ادبیات غرب- باعث تغییرات بنیادین در اصول و موازین این مکتب ادبی گردید که در نهایت آن را به شکل مکتبی مستقل با صبغهای ایرانی و با مولفههای خاص ایران، بازتولید نمود؛ تا جائیکه میتوان اطلاق اصطلاح(رئالیسم ایرانی) بر این مکتب را مناسب دانست. این پژوهش بر اساس روش تحلیل محتوای کیفی، به بررسی (زن در رئالیسم ایرانی) به عنوان یکی از مهمترین مولفههای واقعگرائی ایرانی در رمانجای خالی سلوچ میپردازد. در این تحقیق، چالشهای فراروی زن ایرانی و ابعاد شخصیتی او در خانواده، به صورت سرفصلها و بخشهای اصلی و فرعی، مقولهبندی شده، زوایای مختلف آن تحلیل گردیده و سپس در رمان مذکور مورد ارزیابی قرار میگیرد؛ همچنین در روند این پژوهش، میزان توجه و تمرکز نویسندة این اثر بر هویت تاریخی- اجتماعی زن ایرانی به عنوان یک مولفة مکتب واقعگرائی ایرانی تبیین و تحلیل میگردد.