ارزیابی آسیب پذیری مناطق شهری در معرض بلایای طبیعی - سیل و زلزله - با استفاده از روش IHWP
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم و محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی-واحد علوم و تحقیقات تهران تهران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد ارزیابی و آمایش محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی-واحد علوم و تحقیقات تهران
3 دانشیار گروه محیط زیست، دانشکده علوم کشاورزی و منابع طبیعی ، دانشگاه گرگان
doi
10.22131/sepehr.2023.547849.2859چکیده
در سال های اخیر رشد بی رویه جمعیت و خسارت های فراوان ناشی از مخاطرات طبیعی و انسانی به کالبد و محیط شهرها موجب شده است تا موضوع ارزیابی آسیب پذیری به یکی از اهداف مهم مطالعه شهرها تبدیل شود. یکى از موضوعاتى که بیشتر شهرهاى جهان با آن دست به گریبان هستند، حوادث طبیعى است که طى قرن گذشته شمار آنها همواره رو به افزایش بوده و تلفات انسانی و کالبدی زیادی را متوجه شهرها نموده است. هدف تحقیق حاضر ارزیابی آسیب پذیری منطقه یک شهرداری تهران در برابر خطر سیل و زلزله می باشد. نوع تحقیق کاربردی و روش تحقیق نیز توصیفی- تحلیلی است. روش گردآوری اطلاعات نیز شامل مطالعات اسنادی، مشاهدات میدانی و پرسشنامه است. در تحقیق حاضر با استفاده از شاخص های شناسایی شده به ارزیابی آسیب پذیری منطقه یک شهرداری تهران در برابر سیل و زلزله با استفاده از روش IHWP پرداخته شد که نتایج تحقیق نشان می دهد از کل منطقه یک شهرداری تهران، 14/95 درصد آسیبپذیری خیلی کم، 23/28 درصد آسیبپذیری کم، 27/03 درصد آسیبپذیری متوسط، 23/59 آسیبپذیری زیاد و 11/14درصد آسیبپذیری خیلی بالایی را به خود اختصاص دادهاند و مرکز و غرب منطقه از آسیب پذیری بیشتری برخوردار است و از غرب به شرق از میزان آسیب پذیری کاسته می شود. در پایان نیز راهکارهای کاهش آسیب پذیری ارائه شد.