تاثیر خودکفایی و شک و تردید حرفهای بر ادراک اخلاقی حسابرسان
نویسندگان
1 استادیار گروه حسابداری، موسسه آموزش عالی حکیم طوس، مشهد، ایران، موسسه آموزش عالی حکیم طوس
doi
10.30486/fbra.2023.1977271.1174چکیده
ویژگی تردید حسابرس به صورت یک پرسش ذهنی از طرف حسابرس بر روی قضاوت و تصمیمگیری او عمل میکند و حسابرسان باید با تردید حرفهای شواهد را مورد بررسی قرار داده تا قضاوت بهتری ارائه نمایند. این احساس خودکفایی توانایی زایندهای است که به موجب آن فرد روشهایی را برای تبدیل کردن تواناییهای شخصی به عملکرد ثمر بخش ابداع میکند و با توجه به این که دریافتهای شخصی افراد از مسئلة اخلاقی بر ادراک اخلاقی آنها اثرگذار است تا حدی که اگر فردی مسائل اخلاقی را درست تشخیص ندهد، نمیتواند برنامة تصمیمگیری مبتنی بر اخلاق را به کار گیرد و به جای آن معیارهای دیگری همچون عقلایی بودن از لحاظ اقتصادی و... را استفاده میکند. از اینرو هدف اصلی این تحقیق بررسی تاثیر خودکفایی و شک و تردید حرفهای بر ادراک اخلاقی میباشد. در این راستا پژوهش حاضر از حیث هدف، با توجه به اهداف پژوهش جزو پژوهشهای کاربردی میباشد. از منظر گردآوری دادهها، پژوهش حاضر در مجموعه تحقیقات میدانی و پیمایشی قرار میگیرد. همچنین جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه حسابداران رسمی عضو جامعه حسابداران رسمی ایران میباشند. براساس اطلاعات گردآوری شده حسابداران رسمی به 2969 نفر میباشند. تعداد 340 نفر نمونه برآورد شد. نتایج نشان میدهد که خودکفایی بر ادراک اخلاقی حسابداران رسمی تاثیرگذار است و همچنین خودکفایی نیز بر شک و تردید حرفهای اثرگذار بوده است و در نهایت شک و تردید حرفهای بر ادراک اخلاقی حسابداران رسمی تاثیر میگذارد.