بررسی روانشناختی شخصیت سید زهرا حسینی بر اساس نظریه عقده حقارت آلفرد آدلر با تاکید بر کتاب دا

doi
چکیده

پژوهش پیش‌رو با هدف بررسی روانشناختی شخصیت سید زهرا حسینی بر اساس نظریه عقده حقارت آلفرد آدلر با تاکید بر کتاب دا به منظور سندیت تاریخی اثر مذکور و به روش تحلیلی – توصیفی صورت گرفته است. بدین منظور موضوعاتی از قبیل هجو، مفاخره، اختلال شخصیت، خودشیفتگی و حسادت، تکبر به عنوان مؤلفه‌های نظریه عقده‌ی حقارت آدلر، مطرح شده‎اند. نتایج تحقیق بیانگر آن است که سیده زهرا حسینی به عنوان روایتگر، علی‌رغم بیان مشکلات فراوان و یأس و ناامیدی‌ها، از عقده‌ی حقارت رنج نمی‌برد و آنچه تحت مؤلفه‌های اخلاقی ناپسند در ترجمان حال خود و بازگو کردن خاطراتِ شخصی در اثر خاطراه‌نگاشته‌ی دا بیان کرده، متأثر از فضای طبیعی و شرایط جنگ‌زده‌ی پیرامون روایتگر می‌باشد که ماحصل تجاوز رژیم بعث عراق و کارشکنی و خیانت شماری از نیروهای تجزیه‌طلب و منافق می‎باشد. با شناسایی و کنکاش در خصوصیات و نشانه‌های رفتاری زهرا حسینی و منش و رفتار او، ویژگی‌هایی مانند نفرت، خشم، هجو، بیان غم و اندوه، بدبینی، حسادت، تکبر که در روایت و خاطرات او مشاهده می‌شود، مطابق با واقعیت حاکم بر جامعه می‎باشد و به عنوان عوامل محیطی بر نگرش او تأثیر گذاشته‎اند. بنابراین بر اساس نظریه آدلر، می‎توان گفت روایتگر به عقده‌ی حقارت دچار نبود.