بررسی محتوای سیاسی پنج سفرنامه عتبات عالیات در عصر انقلاب اسلامی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی تهران جنوب
2 استادیار زبان و ادبیات فارسی
3 استاد زبان و ادبیات فارسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
10.30495/clq.2021.685279چکیده
سفرنامهها از جمله منابع مهم علمی در شناخت شهرها و کشورها محسوب میشوند. با توجه به اینکه سفرنامهنویس با هدف گزارشی از سفر خود، آن را مینگارد، یکی از بهترین منابع کسب اطلاعات سیاسی هستند. سفرنامههای عتبات عالیات با توجه به انگیزه مذهبیای که اغلب مسلمانان جهان را به آنها ترغیب مینماید، اطلاعات مفیدی را در اختیار خوانندگان قرار میدهد. موضوع این مقاله تحلیل سیاسی چند سفرنامه عتبات عالیات در عصر انقلاب اسلامی میباشد؛ چراکه پس از تغییر حکومت طاغوت به حکومت اسلامی در ایران، توجه به نگارش این دسته از سفرنامهها پررنگتر شده است که در نوع خود قابل توجه است. اهمیت این تحقیق آن است که نویسندگان مردمی سیاسی نیستند و هر آنچه را که در جهان اطراف خود میبینند، بیان میکنند. این سفرنامهها راهنمای شناختی در ادبیات انقلاب اسلامی هستند. این پژوهش به شیوه توصیفی- تحلیلی و به روش کتابخانهای انجام شده است.