تعرفههای بخشی و توزیع جغرافیایی صنایع پاییندستی کشاورزی: شواهدی از استانهای ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشکده علوم کشاورزی و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده علوم کشاورزی و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد گروه اقتصاد کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده علوم کشاورزی و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف این مقاله ارزیابی اثر تعرفههای بخشی بر توزیع جغرافیایی صنایع پاییندستی کشاورزی در استانهای ایران در چارچوب نظریه جغرافیای اقتصادی جدید است. بدین منظور از رهیافت میدلفارت- نارویک، اورمن و ونبلز (2000) استفاده شد که در آن چشمانداز توزیع مکانی فعالیت صنایع با توجه به تعاملات چند عاملی بین ویژگیهای منطقهای و صنعتی شکل میگیرد. مدل تحقیق با استفاده از اطلاعات صنعتی و منطقهای 33 رسته صنعت در سطح کد 4 رقمی طبقهبندی (ISIC) برای صنایع پاییندستی کشاورزی 28 استان کشور در دوره 93-1383 با روش اثرات ثابت برآورد شد. نتایج نشان داد تعرفههای بخشی بر الگوی مکانیابی صنعتی در صنایع پاییندستی کشاورزی ایران اثر معنادار دارد؛ بدان معنا که اجرای سیاستهای حمایتی سبب افزایش تجمع در برخی استانها و شکلگیری الگوی هسته- پیرامون در ایران شده است.
