الگوی استناد به عبارت بسم الله الرحمن الرحیم در صورتجلسات 24 دوره مجلس شورای ملی
نویسندگان
1 دانشیار گروه ایرانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
2 دکترای تاریخ انقلاب اسلامی، گروه معارف اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
doi
چکیده
این پژوهش در نظر دارد تا با استفاده از روش پژوهش ترکیبی، به الگوی «بسمالله الرحمن الرحیم» بهعنوان یکی از عبارات قرآنی بپردازد و به این پرسش پاسخ دهد که اساساً میتوان الگویی برای استناد به این عبارت در صورتجلسات 24 دوره مجلس شورای ملی متصور شد؟ در مرحله اول که از روش کمی استفاده شد، با روش آماری خی دو، تک نمونهای در محیط نرمافزار SPSS25 به تحلیل دادههای کمی پرداختیم. نتایج کمی بیانگر آن هستند که: از مجلس اول تا ششم تعداد سیوچهار مورد (9/6 درصد)، مجالس هفتم تا دوازدهم، هجده مورد (6/3 درصد)، مجالس سیزدهم تا هجدهم، سیصد و بیست مورد (8/64درصد) و مجالس نوزدهم تا بیست و چهارم به تعداد ۱۲۲ مورد (7/24 درصد)، عبارت قرآنی «بسمالله الرحمن الرحیم» به کار رفته است. در مرحله دوم به تبیین این دادهها با روش کیفی پرداختیم و به نتایج زیر دست یافتیم. بیشترین استناد به عبارت «بسمالله الرحمن الرحیم» در مجالس سیزدهم تا هجدهم بود که دوره فضای باز سیاسی از تبعید رضاشاه تا سال 1335 و کمترین آن بین سالهای 1305 تا 1320 یعنی دوران حکومت استبدادی رضاشاه را شامل میگردید. به عبارت دیگر الگوی استناد به این عبارت در صورتجلسات مجلس شورای ملی به این صورت بود که در دورههای فضای باز سیاسی، تعداد استناد و افراد استناد کننده، بیشتر از دوره استبداد بود.