ارائه مدلی برای تبیین عوامل مؤثر در بازآفرینی بافت قدیم شهری (مطالعه موردی: شهر دزفول)
نویسندگان
1 استادیارگروه جغرافیا،دانشکده ادبیات وعلوم انسانی، واحداسلامشهر، دانشگاه آزاداسلامی، اسلامشهر، ایران
2 استادیارگروه جغرافیا،دانشکده ادبیات وعلوم نسانی،واحدتهران مرکزی،دانشگاه آزاداسلامی، تهران ، ایران
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری،گروه جغرافیا،دانشکده ادبیات و علوم انسانی ، واحد تهران مرکزی ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران
doi
چکیده
بافتهای فرسوده و قدیمی شهری و رفع ناپایداری آنها، یکی از مباحث نظام برنامهریزی شهری است که نهادهای ذیربط را به تکاپوی ساماندهی و بازآفرینی بافتهای مذکور سوق داده است. هدف این پژوهش شناسایی و ارزیابی شاخصها و عوامل مؤثر بر بازآفرینی شهری و ارائه مدلی یکپارچه و جامع برای تبیین این عوامل است که بافت قدیم شهر دزفول مورد مطالعه گرفته است. روش تحقیق این پژوهش توصیفی- تحلیلی و پیمایشی میباشد. جامعه آماری تحقیق، طبق سرشماری سال 1395 مرکز آمار ایران، دارای جمعیت 29277 نفر است. با استفاده از فرمول کوکران 384 نمونه تعیین گردید و به صورت تصادفی طبقهای انتخاب شدهاند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه میباشد البته از روشهای مصاحبه و مشاهده نیز در راستای تکمیل پرسشنامهها استفاده گردیده است. تحلیلهای آماری در نرمافزارهای Spss و Amos نشان میدهد چهار عامل اجتماعی، اقتصادی و... اثر معنیداری بر بازآفرینی بافت قدیم شهر دزفول است که عامل اجتماعی با بار عاملی 86/0 بیشترین اهمیت را در بین سایر عوامل دارد.
