بررسی تغییرات صفات رشدی و متابولیتهای ثانویه در گیاه دارویی Thymus vulgaris تحت استرسهای ملایم شوری و خشکی
نویسندگان
1 استادیار، عضو هیاتعلمی گروه ژنتیک و بهنژادی گیاهی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
2 دانشجوی کارشناسیارشد اصلاح نباتات، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
doi
چکیده
در این تحقیق آزمایشی گلخانه ای در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار بهمنظور مطالعه روند تغییرات صفات رشدی و فیتوشیمیایی گیاه آویشن باغی (Thymus vulgaris L.) تحت شرایط ملایم شوری وخشکی در دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) در سال 1395 انجام پذیرفت. تیمارهای مورد استفاده شامل تنش خشکی (50% F.C)، تنش شوری (100 mM NaCl) و تیمار شاهد (100% F.C) بودند. صفات وزن تر و خشک اندام هوایی، تعداد شاخه فرعی، قطر شاخه اصلی، قطر شاخه فرعی، ارتفاع گیاه، وزن تر و خشک ریشه، طول ریشه، میزان کلروفیل و محتوی نسبی آب برگ (RWC) بعد از اتمام دوره تنش در گیاهان هر سه تیمار اندازهگیری شدند. همچنین میزان فنل ، فلاونوئید کل و آنتوسیانین در سه اندام برگ، ساقه و ریشه به روش اسپکتروفتومتری تعیین گردید. نتایج آماری نشان داد که تنشهای خشکی و شوری اثر معنیداری بر تمام صفات مورفولوژیک، به جز وزن خشک اندام هوایی و تعداد شاخه فرعی داشتند؛ به طوری که تحت تنش خشکی ارتفاع گیاه، قطر شاخه اصلی، قطر شاخه فرعی، وزن خشک ریشه، وزن تر ریشه و وزن تر اندام هوایی در مقایسه با شرایط عدم تنش کاهش یافتند. نتایج نشان داد که نوع تنش اثر معنیداری بر میزان فلاونوئید و فنل کل در برگ و ساقه داشته است. در مقابل، اختلاف معنیداری بین تنشهای مختلف از نظر فلاونوئید و فنل کل ریشه وجود نداشت. نتایج مقایسه میانگین نشان داد که تحت تنش خشکی میزان فنل و فلاونوئید کل برگ ،در مقایسه با شرایط عدم تنش افزایش پیدا کرد. در جمعبندی این تحقیق مشخص شد که شوکهای ملایم خشکی و شوری سبب افزایش متابولیتهای ثانویه در آویشن باغی شدند ولیکن تأثیر تنش شوری در افزایش میزان متابولیتهای ثانویه در مقایسه با تنش خشکی کمتر بود.