تحلیل تطبیقی شرم در دو منظومه ویس و رامین و خسرو و شیرین
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ورامین-پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران
2 استادیار گروه زبان و ادبیات و فارسی، واحد ورامین-پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران
3 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ورامین-پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران
4 استادیار گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
doi
10.30495/clq.2021.679120چکیده
شخصیتهای یک منظومه غنایی، تصویرگر عواطف بشری هستند که از درون فرد و جامعه سرچشمه میگیرند. حس شرم به عنوان یکی از مهمترین عناصر احساسی در فرهنگ ایرانی و نیز روابط عاشقانه، همواره مطرح بوده است. انعکاس این درونمایه منجر به شکل گیری انواع شرم میشود که هر یک واکنشهای گوناگونی را نیز در پی دارند. در این پژوهش با بررسی تطبیقی دو منظومه ویس و رامین و خسرو و شیرین، در دو محدوده زمانی متفاوت(پیش از اسلام و پس از اسلام)، روابط عاشقانه مورد کاوش قرار گرفته و ضمن تحلیل مفهومی بازتاب شرم و انتخاب کلیدواژههایی به مقایسه دو منظومه پرداخته شد. نتایج حاصل از این بررسی نشان میدهد که نوع شرم در این دو منظومه متفاوت است و ضمن داشتن بافتار متفاوت، در عملکرد میان عاشق و معشوق نیز به گونهای متفاوت پدیدار میگردد که به دقت مورد بررسی قرار گرفت.
