بازتاب مسائل اجتماعی در سفرنامههای دورۀ قاجار
نویسندگان
1 استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خلخال، دانشگاه آزاد اسلامی، خلخال، ایران.
3 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، اردبیل، ایران.
doi
10.30495/dk.2021.1925042.2215چکیده
برای شناخت جنبههای گوناگون تاریخ و فرهنگ مردم یک منطقه، سفرنامهها ابزاری راه گشاست که اطلاعات درخوری ارائه میدهند. در این پژوهش چهار سفرنامۀ میرزا فتاح خان، حاجسیاح، حاجیپیرزاده و اعتمادالسلطنه از دوران قاجار انتخاب شدهاند. این پژوهش با هدف بررسی مسائل اجتماعی و زیرساختهای اساسی آن در ساختار یک جامعه با روش توصیفی – تحلیلی در پی یافتن این پرسش است که چه مسائل اجتماعی در سفرنامه های منتخب دورۀ قاجار بازتاب یافتهاست. نتایج نشان داد که سفرنامهنویسان دو رویکرد نسبت به مسائل اجتماعی دارند: نخست مطرح کردن مسائل و زیرساختها و دیگری برشمردن معضلات اجتماعی. در هر دو بخش بیشترین توجه را به مسائل اجتماعی، حاجسیاح و حاجیپیرزاده داشتهاند. پیرزاده بیشتر بر آنچه در سایر کشورها و بهخصوص اروپا بوده تأکید داشته اما حاجسیاح بیشتر در مورد مسائل اجتماعی و معضلات داخل ایران سخن گفتهاست. او با زبانی انتقادی، از وضعیت نابسامان زیرساختهای اجتماعی در ایران گلایه دارد. مقایسۀ مشاهدات سیاحان در مورد مسائل اجتماعی، نشان میدهد که در دوران قاجار زیرساختهای اجتماعی در حد بسیار نامطلوبی بوده که قابل مقایسه با پیشرفتهای کشورهای اروپایی در همان دوران نیست. همین امر، منجر به پدید آمدن عدم نارضایتی از حکومت، عدم رفاه اجتماعی، تبعیضهای طبقاتی، افزایش مهاجرت و... در ایران گردیده بود.