تأثیر مدت تصدی حسابرس و نوع حسابرس بر گزارشگری محافظه کارانه سود
نویسندگان
1 استادیار دانشکده اقتصاد و حسابداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
2 کارشناس ارشد حسابداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
doi
چکیده
در ایران طبق دستورالعمل موسسات حسابرسی معتمد سازمان بورس و اوراق بهادار مصوب سال 1386، موسسات حسابرسی مجاز نیستند پس از گذشت چهار سال متوالی، مجددا سمت حسابرس مستقل و بازرس قانونی اشخاص حقوقی مشمول دستورالعمل را بپذیرند. هدف از تدوین این دستورالعمل ارتقای استقلال حسابرسان بیان شده، زیرا تدوینگران آن بر این عقیدهاند که در مدت تصدی طولانی مدت حسابرس، از استقلال وی کاسته میشود. این امر توجه پژوهشگر را به موضوع مدت تصدی حسابرس و اثر آن بر شاخص محافظهکاری جلب نمود که آیا مدت تصدی طولانی مدت باعث افزایش محافظهکاری میگردد و یا از آن میکاهد. همچنین اثر نوع حسابرس( سازمان حسابرسی در مقابل سایر موسسات) نیز بر شاخص محافظهکاری مورد آزمون قرار گرفت. در این پژوهش برای محاسبه شاخص محافظهکاری از مدل گیولی و هاین(2000) استفاده شده است. قلمرو زمانی پژوهش شامل یک بازه هشت ساله از سال 1382 تا سال 1389 میباشد و قلمرو مکانی پژوهش شامل شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران میباشد. نتایج پژوهش حاکی از ارتباطی مثبت و معنیدار بین مدت تصدی حسابرس و شاخص محافظهکاری است، به همین جهت از نظر پژوهشگر، تعویض اجباری حسابرسان کمکی به افزایش شاخص محافظهکاری نمینماید و شاید ضرورت بازنگری در دستورالعمل احساس میشود. بهعنوان نتیجه دیگر پژوهش، ارتباط معنیداری بین نوع حسابرس و شاخص محافظهکاری مشاهده نگردید. به این معنی که تفاوت معنیداری در شاخص محافظهکاری در شرکتهایی که توسط سازمان حسابرسی، حسابرسی شدهاند و شرکتهایی که توسط سایر موسسات، حسابرسی شدهاند وجود ندارد
