بررسی جامعهشناختی اشعار صائب و فضولی در دوره صفوی
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیّات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی خوی، خوی، ایران
2 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیّات فارسی، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی،شبستر، ایران
3 استادیار گروه زبان و ادبیّات فارسی، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران.
doi
10.30495/clq.2022.695179چکیده
مسائل اجتماعی هر دورهای در روند شکلگیری ادبیّات آن دوره تاثیر بسزایی دارد. از آنجا که شاعران هم-عصر، اتّفاقات و اوضاع اجتماعی مشترکی داشته و شرایط فکری و فرهنگی تقریبا یکسانی را تجربه میکنند؛ لذا طبیعی است که گرایشات و مضامین مشترک در آثار آنها دیده شود. در این رهگذر، شعر صائب و فضولی به عنوان دو شاعر دوره صفوی از جهت جامعهشناسی به روش توصیفی- تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته است تا به این سوال پاسخ دهد که هر کدام از این دو شاعر به چه مضامین اجتماعی توجه داشتند و چه دغدغههای اجتماعی را در شعر خود بازتاب دادهاند. نتایج حاصل نشان میدهد که اشعار هر دو شاعر از قابلیت چشمگیری برای مطالعات جامعهشناسی برخوردار است. بخش عمدهای از مباحث اجتماعی در اشعار هر دو شاعر مشترک بودند امّا بندرت به مضامینی برخورد شد که فقط در شعر یک شاعر نمود داشت از جمله: گرایش به مخدّرات، عید فطر و شکایت از فلک. موضوع غربت و قربت از وطن نیز از موضوعاتی بود که نگرش متفاوت دو شاعر را به همراه داشت.