اثر تغییرات بهرهوری بخشهای اقتصادی بر مصرف انرژی تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر، انرژی گرمایی، رشد و توسعه اقتصادی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم اقتصادی، پردیس بینالملل، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
2 دانشیار گروه اقتصاد، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
3 استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
4 دانشیار گروه اقتصاد، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
doi
10.30495/eco.2021.1908843.2417چکیده
هدف این مقاله بررسی اثر تغییرات بهرهوری بخشهای اقتصادی بر مصرف انرژی تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر، انرژی گرمایی، رشد و توسعه اقتصادی با استفاده از برآورد توابع تولید به روش تانگ و پنگ (2018) در چارچوب تکنیک سناریوسازی (شامل سه سناریو) است. نتایج نشان داد بخشهای نهگانه اقتصاد کل و میزان بهرهوری آنها در بازه زمانی 1353 - 1393 بین 175/3 تا 59/4 میلیون ریال است؛ بنابراین، نقطه شروع بهرهوری کران پائین بهرهوری بازه عملکردی 175/3 قرار میگیرد. همچنین، در بخشهای اقتصاد، صنعت و معدن، برق (نیروگاهها) و ساختمان حتی با افزایش 30 درصدی کران پائین بهرهوری کل اقتصاد در بازه عملکردی (175/3) قرار ندارند. بر اساس نتایج، پیشنهاد میشود برنامهریزان، مدیران و سیاستگذاران اقتصادی با تغییر تکنولوژی بهرهوری بخشهای صنعت و معدن، نیروگاه و بخش ساختمان را بیش از 30 درصد افزایش دهند تا مقدار رشد اقتصادی مناسب به دست آید.
