نقد و تحلیل روانکاوانه رنگ قرمز در اشعار عمر ابو ریشه و قیصر امین پور بر اساس نظریه ی ماکس لوشر
نویسندگان
1 فردوسی
2 استادیار گروه زبان وادبیات فارسی ،دانشگاه فرهنگیان مشهد
doi
10.30495/clq.2022.1962077.2441چکیده
در ادبیات امروز، نمادها نقش مهمی در تصویرآفرینی و انتقال معانی ایفا میکنند. یکی از این نمادها که به شکلی هوشمندانه از سوی شاعران مورد استفاده قرار میگیرد، عنصر رنگ است. از همین روی شاعران مقاومت با بکارگیری رنگهای مختلف سعی در بیان آرمانها و خواستههای خود دارند. بهعنوان نمونه قیصر امینپور در ادبیات فارسی و عمرابوریشه در ادبیات عربی با بکارگیری نمادها در آثار خود، تداعیهای پر رمز و رازی در حوزههای تمثیلی با زمینههای گوناگون فرهنگی، آیینی و تاریخی آفریدهاند. عنصر رنگ یکی از اجزای مهم صورخیال و یکی از عناصر برجسته زبان نمادین این دو شاعر که در خدمت بیان مفاهیم موردنظرشان قرار گرفته است.. نقد و بررسی و تحلیل رنگ سرخ که بیشترین بسامد کاربردی را در اشعار این دو شاعر داشته است، موضوع اصلی این مقاله را تشکیل میدهد. روش کار به صورت توصیفی- تحلیلی بوده و نتایج نشان میدهد که هر دو شاعر از رنگ سرخ نماد کمال، شهادت، اعتراض و قیام بهره بردهاند.