تاثیر متغیر سیاسی در رابطه میان حقالضرب و نابرابری درآمدی کشورهای منتخب (D8 و OECD)
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد، دانشگاه مازندران، بابلسر، مازندران، ایران
2 استاد گروه اقتصاد، دانشگاه مازندران، بابلسر، مازندران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه اقتصاد، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
10.30495/eco.2022.1954261.2637چکیده
هدف اصلی مقاله آزمون این فرضیه است که آیا بهبود سنجه سیاسی حق اظهارنظر و پاسخگویی دولت میتواند با کاستن اتکای دولتها به درآمد حقالضرب و اتکای بیشتر به مالیات، توزیع درآمد را بهتر سازد. بدینمنظور، از روش حداقل مربعات کاملا اصلاحشده برپایه داده های کشورهای منتخب سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) و نیز گروه اقتصادی متشکل از هشت کشور اسلامی درحالتوسعه (D8) سالهای 2008 - 2018 بهکار گرفته شد. یافته ها نشان داد متغیر سیاسی حق اظهارنظر و پاسخگویی با کاستن اندازه اتکای دولت به درآمد حقالضرب میتواند زمینه بهبودی توزیع درآمد در این کشورها را فراهم کند. همچنین، رشد درآمد به بهبود سنجه برابری درآمدی می انجامد؛ یعنی، میان دو هدف رشد اقتصادی و توزیع درآمد هیچ رابطه جایگزینی مشاهده نشد. براساس یافته ها، با بهبود سنجه سیاسی حق اظهارنظر مردم و پاسخگویی دولت و نیز تقویت رشد اقتصادی می توان برای بهبودی توزیع درآمد گام های موثری برداشت.
