ارزیابی جایگاه پیادهمداری در بازآفرینی شهری پایدار (مورد مطالعه: منطقه یک شهر همدان)
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری تخصصی، گروه مهندسی شهرسازی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
2 استادیار گروه مهندسی شهرسازی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
3 استادیار گروه جغرافیا و برنامه¬ریزی شهری، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
4 استاد گروه علوم و مهندسی محیطزیست، دانشکده علوم پایه، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
doi
10.71487/ebtp.2025.2308-3226چکیده
امروزه ایجاد پيادهراه در فضاهای شهری، در بسیاری از پروژههاي شهرسازي از جايگاه خاصی برخوردار است و ارتقاي كيفيت اينگونه فضاها از اهداف پايهای مديريت شهري بهشمار میآید. لذا، این پژوهش با هدف ارزیابی نقش پیادهمداری در برنامههای بازآفرینی شهری پایدار منطقه یک شهر همدان انجام یافت. بدین منظور، پس از شناخت ویژگیهای کالبدی، اقتصادی و اجتماعی محلات هدف، وضعیت حوزههای راهبردی و ماهوی از حیث عملکردی، زیباییشناختی و محیطزیستی مورد سنجش قرار گرفت. پس از تعیین نقاط قوت و ضعف و نیز فرصتها و تهدیدها در راستای چشمانداز؛ ضوابط و معیارها و نیز دستور کار طراحی شهری-حوزه ویژه و طرح مایهها در محلات هدف، نسبت به ارائه ضوابط اجرایی در راستای بازآفرینی شهری پایدار محلات همراه با ویژگی پیادهمداری اقدام شد. نتایج نشان داد که رفع زوال شهری از طریق ارتقای مؤلفههای سازنده کیفیت در طراحی، بهخصوص مؤلفه پیادهمداری با بهرهگیری مطلوب از سرمایههای اجتماعی و توان بالقوه ساکنین در برنامههای احیاء و بازآفرینی از اهمیت قابل ملاحظهای برخوردار است. بنابراین، نسبت به توسعه و ارتقای پیادهمداری در درون محلات و احیای هویت از دسترفته و پیادهمدار سازی محلات شهری توصیه میشود.