ارزیابی جایگاه پیاده‌مداری در بازآفرینی شهری پایدار (مورد مطالعه: منطقه یک شهر همدان)

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دکتری تخصصی، گروه مهندسی شهرسازی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

2 استادیار گروه مهندسی شهرسازی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

3 استادیار گروه جغرافیا و برنامه¬ریزی شهری، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

4 استاد گروه علوم و مهندسی محیط‌زیست، دانشکده علوم پایه، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران

doi
10.71487/ebtp.2025.2308-3226
چکیده

امروزه ایجاد پياده­راه در فضاهای شهری، در بسیاری از پروژه­هاي شهرسازي از جايگاه خاصی برخوردار است و ارتقاي كيفيت اين‌گونه فضاها از اهداف پايه­ای مديريت شهري به‍شمار می­آید. لذا، این پژوهش با هدف ارزیابی نقش پیاده‌مداری در برنامه­های بازآفرینی شهری پایدار منطقه یک شهر همدان انجام یافت. بدین منظور، پس از شناخت ویژگی­های کالبدی، اقتصادی و اجتماعی محلات هدف، وضعیت حوزه‌های راهبردی و ماهوی از حیث عملکردی، زیبایی‌شناختی و ‌محیط‌زیستی مورد سنجش قرار گرفت. پس از تعیین نقاط قوت و ضعف و نیز فرصت­ها و تهدیدها در راستای چشم‌انداز؛ ضوابط و معیارها و نیز دستور کار طراحی شهری-حوزه ویژه و طرح مایه‌ها در محلات هدف، نسبت به ارائه ضوابط اجرایی در راستای بازآفرینی شهری پایدار محلات همراه با ویژگی پیاده‌مداری اقدام شد. نتایج نشان داد که رفع زوال شهری از طریق ارتقای مؤلفه‌های سازنده کیفیت در طراحی، به‌خصوص مؤلفه پیاده­مداری با بهره­گیری مطلوب از سرمایه­های اجتماعی و توان بالقوه ساکنین در برنامه­های احیاء و بازآفرینی از اهمیت قابل ‌ملاحظه‌ای برخوردار است. بنابراین، نسبت به توسعه و ارتقای پیاده­مداری در درون محلات و احیای هویت از دست‌رفته و پیاده­مدار سازی محلات شهری توصیه می‌شود.