تحلیل و ارزیابی تحققپذیری طرحهای توسعه شهری ایران با تأکید بر شهر شهرکرد
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه شهرسازی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
2 استادیار گروه شهرسازی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
3 استاد گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده جغرافیای دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.71487/ebtp.2025.2310-3250چکیده
پژوهش حاضر بر اساس هدف کاربردی – توسعهای و روش انجام آن توصیفی - تحلیلی است و در زمره تحقیقات کیفی قرار دارد. ایده ارزیابی تحققپذیری برنامههای راهبردی در شهرهای ایران با تاکید بر شهر شهرکرد: بر اساس تعیین میزان موفقیت تحققپذیری برنامهریزی راهبردی در بررسی نظام ارزیابی، معیارها و دستیابی به اهداف از پیش تعیین شده، مورد توجه است. از این رو هدف این پژوهش ابتدا تدوین معیارها و شاخصهای تحققپذیری در طرحهای توسعه شهری نظام جهانی است و سپس از طریق معیارهای استخراج شده طرحهای توسعه شهری ایران، مورد سنجش قرار میگیرد تا مشخص شود عملکرد آنها برای دستیابی به توسعه چگونه میباشد و از نرمافزار MAXQDA (شاخصهای طرحهای توسعه شهری در مقیاس جهانی) تحلیل محتوا شدند و نزدیک به ۴۵۰ کد اولیه، در قالب ۱۱۰ کد محوری استخراج شد. سپس با بازبینی و تجدیدنظر، تعداد کدهای محوری گزینش و به ۷۹ کد تدقیق شدند و در نهایت به ۷ کد و مؤلفه اصلی گزینش شدهاند، که نشان می دهد بر اساس این مؤلفهها است که برنامهریزی شهری و بخصوص برنامهریزی راهبردی تحقق پیدا میکند. این مؤلفهها (انطباقپذیری، هماهنگی، ارتباط و نظاممندی، انعطافپذیری، واقعگرایی، برنامهریزی غیرمتمرکز و مشارکتگرا و شفافیت) در رویهها و فرآیندها میباشند. سپس شاخصها و مؤلفهها در مقیاس ملی و به صورت پایلوت روی شهر شهرکرد بررسی میشوند.دستاورد اين پژوهش شناسایی شاخصهای توسعه جهت تحققپذیری طرحهای شهری و همچنین سنجش، رتبهبندی، تحلیل و ارزیابی آنها در بعد جهانی، ایران و ارائه الگویی مطلوب به طور خاص میباشد.
