شناسایی کارکرد شاخص¬های توسعه انسانی شهر الشتر در راستای توسعه پایدار

نویسندگان

1 دانشیار گروه جغرافیای انسانی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران

doi
10.71487/ebtp.2025.2001-2461
چکیده

توسعه پایدار حالت تعادل و توازن میان ابعاد مختلف توسعه است که هدف آن بهبود بخشیدن به شرایط کیفی زندگی انسان است. هدف اصلی این پژوهش کارکرد بهینه شهری الشتر و توسعه پایدار اقتصادی با تأکید بر ارتقاء شاخص­های انسانی است، این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر از لحاظ روش اجرا و بررسی تحقیقی و از لحاظ گردآوری داده‌ها پیمایشی است. پس از استخراج شاخص­ها با استفاده از دو مدل TOPSIS و AHP- FUZZY وزن­بخشی و تجزیه و تحليل شدند، در انتها به وسیله تکنیک GIS و استفاده از تحلیل semivariogram درون­یابی گردیدند؛ نتایج تحقیق نشان می­دهد؛ که شهر الشتر با داشتن توانایی نسبی در زمینه کشاورزی در توسعه منطقه­ای خود می­تواند نقش مؤثری را ایفا نماید. همچنین نتایج بخشی برای بررسی وضعیت مناطق شهری الشتر از نظر دسترسی به شاخص‌های توسعه پایدار نشان می­دهد که در بین گزینه­های تحقیق: منطقه 3 با ارزش وزنی 627/0 بالاترین رتبه را دارد، بعد از آن به ترتیب مناطق 2، 4 و 1 به ترتیب با ارزش وزنی 602/0، 578/0 و 541/0 اولویت­های بعدی را به خود اختصاص داده­اند.