بررسی تطبیقی تصویر در سروده‌های نادر نادرپور و نِزار قَبّانی (واکاوی تصویرهای ذهنی با نگاره‌های جهان آفرینش)

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد واحد شیروان. خراسان شمالی. ایران.

2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیروان

3 استادیار، مدیر گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیروان

doi
10.30495/clq.2023.1983119.2542
چکیده

نادر نادرپور، شاعرِ تصویرگرای فارسی و نزار قبّانی، عاشقانه‌سرای عرب از چهره‌های مشهور معاصر هستند. شعر نادرپور، تصویرِ ناب است. قبّانی، عشق را در مفهوم تمام دلبستگی‌ها گسترش می‌دهد و تصویرهای باشکوه و بکری می‌سازد. بازتاب دادخواهی او از بیدادها و حق پایمال شدۀ زن در عاشقانه‌ها با تصویرهای تازه نمایان می‌شود. درون‌مایۀ شعر دو شاعر، غم و عشق است؛ هر دو از وطن خود دور افتادند و زمان و مکان غربت را به تصویر می‌کشند. این پژوهش روش توصیفی‌‌ _ تحلیلی دارد و با رده‌بندی تصویرهای برجستۀ سروده‌های دو شاعر به سنجش و تطبیق آن‌ها می‌پردازد و کارسازی جلوه‌های طبیعت را در ساختار تصویرها نقد و بررسی می‌نماید. نادرپور در فضاسازی بسیار چیره‌دست است و به شعر گونۀ روایی می-بخشد. یافته‌ها نشان می‌دهد؛ پدیده‌ها در سازه‌های تصویر آن‌ها نقش بنیادین دارند. بازتاب احساسات عاشقانه و تصویرسازی با نگاره‌های زیبای آفرینش سبب جاذبۀ شعر آن‌ها می‌شود. ژرفای اندیشگی هر دو به انسان و فراسوی دنیای آرمانی، غم گسترده‌ و عشق در تصویرها تأثیر می‌گذارد و هم‌حسی ایجاد می‌کند. اندیشۀ آزاد دو شاعر در شکل‌گیری ایماژها نقش برجسته‌ دارد و با ساختار مدرن به نوآوری‌ دست می‌یابند. شعر نادرپور و قبّانی از نظر مضمون‌ و سازه‌های ایماژ، هم‌سو و قابل تطبیق است.