روند تغییرات کاربری اراضی کشاورزی به تفریحی ـ گردشگری در طی دهه¬های (2000-2022) در روستاهای پیراشهری رشت

نویسندگان

1 استاد گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

2 استادیار گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه¬ریزی روستایی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

doi
10.71487/ebtp.2025.2311-3254
چکیده

پژوهش حاضر با هدف تبیین تغییرات کاربری اراضی کشاورزی به تفریحی-گردشگری در روستاهای پیراشهری رشت انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، و دارای ماهیت توصیفی-تحلیلی است. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات نیز از سنجش از راه دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی( GIS)، استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق روستاهای شهرستان پیراشهری رشت می­باشند، در این راستا، 37روستای دارای سکنه که در محدوده بلافصل شهر رشت قرار دارند به عنوان جامعه آماری انتخاب شدند (تمام شماری). این روستاها در دهستان­های اسلام آباد و سنگر از بخش سنگر و دهستان­های پسیخان، پیربازار و حومه از بخش مرکزی شهرستان رشت واقع شده­اند. نتایج نشان داد که تغییرات کاربری اراضی در سال 2022 نسبت به سال­های 2000، 2005، 2010 و 2015، گسترده بوده، به طوری که از کاربری اراضی کشاورزی کاسته شده و به کاربری تفریحی و گردشگری و ساخت و سازها افزایش یافته است. در واقع به فاصله 22 سال تغییرات کاربری اراضی از کشاورزی به گردشگری در روستاهای اطراف جاده­های اصلی شهر محسوس می­باشد، و  بیشترین تغییرات در روستاهای پیراشهری اطراف شهر رشت و بخش مرکزی اتفاق افتاده است.