کاربست مدل هماهنگی عامل بنیان در مکان¬یابی مناطق توسعه¬ شهری نمونه موردی: فاز 7 هشتگرد و تپه امام گل همدان
نویسندگان
1 گروه معماری و شهرسازی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران3
doi
10.71487/ebtp.2025.2401-3284چکیده
در ساختار مدیریت شهری ایران، سازمانهای متعدد و مستقلی در فرآیند توسعه شهری موثر می باشند. تعدد این سازمانها و ناهماهنگی بین آنها یکی از عمده ترین چالشهای پیش روی مدیریت شهری کشور می باشد. از این رو، مدیریت وابستگیهای متقابلی که بین سازمانهای مذکور وجود دارد می تواند نقش موثری درموفقیت فاز مکان یابی مناطق توسعه شهری ایفا نماید. پژوهش حاضر با هدف شناسایی وابستگیهای متقابل بین سازمانهای دخیل در فرآیند توسعه شهری و همچنین ارائه یک مدل منطقی برای مدیریت این وابستگی ها انجام گردید. به همین منظور، با انجام مطالعه موردی کیفی تعبیه شده چندگانه ابتدا وابستگیهای متقابل بین سازمان دخیل در فرآنید توسعه شهری شناسایی گردید. در گام بعدی، با عنایت به ماهیت پیچیده این وابستگیها و در نظر گرفتن مزیت های برجسته پارادایم مدلسازی عامل بنیان در درک و مدیریت سیستم ها و فرآیندهای پیچیده، مدل هماهنگی عامل بنیان بسط داده شده است. مدل پیشنهادی براساس یک مجموعه قواعد ساده "اگر-آنگاه" تصمیم سازان و تصمیمگیران حوزه شهری را قادر میسازد که چالشهای هماهنگی در فرآیند توسعه شهری در یک بستر منطقی مدیریت نمایند.