ارزیابی و اولویت بندی گونه های هنر عمومی در راستای سرزندگی خیابان¬های پیاده محور با استفاده از فرآیند سلسله مراتبی (AHP) (نمونه موردی: خیابان پیاده محور چهارباغ عباسی اصفهان)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری معماری، گروه معماری، دانشکده هنر، معماری و شهرسازی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف¬آباد، ایران

2 استادیار، گروه معماری، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف¬آباد، ایران

3 استادیار، گروه هنر، مرکز تحقیقات افق¬های نوین در معماری و شهرسازی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

doi
10.71487/ebtp.2025.2008-2620
چکیده

امروزه با سلطه تدریجی حرکت سواره بر پیاده، فضاهای شهری به انبوهی از فضاهای سرد و بی­روح مبدل شده است؛ بنابراین بازگشت به مقوله پیاده مداری به موضوعی مهم در شهرسازی تبدیل شده است. اما امروزه، اگر این فضاهای مهم شهری از کیفیت­های لازم برای جذب و حضور برخوردار نباشند، مردم به جای سپری کردن اوقات فراغت خود در آنها، فضاهای جایگزین را بر می­گزینند. در همین راستا، بهره­گیری از گونه­های متنوع هنر عمومی به عنوان یکی از راه­های پاسخگویی به عدم سرزندگی فضاهای شهری مطرح شده است. با توجه به اهمیت این موضوع، پژوهش پیش رو در قالب یک پژوهش کمی-کیفی و از نوع کاربردی است که ماهیتی توصیفی-تحلیلی دارد و بر پایه اولویت­بندی گونه­های اثر­گذار هنر عمومی بر سرزندگی پیاده­راه چهارباغ عباسی اصفهان هدف­گذاری شده است، که در همین راستا، از فرآیند تجزیه و تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و نرم­افزار Expert Choice در راستای اولویت­بندی گونه­های اثر­گذار هنر عمومی بر سرزندگی بهره گرفته شده است. نتایج نشان می­دهد از بین ده گونه­ی هنر عمومی اثرگذار بر جذابیت و سرزندگی پیاده راه چهارباغ عباسی، گونه هنر نورپردازی در صدر جدول اولویت­بندی قرار گرفته است.