ارزیابی و اولویت بندی گونه های هنر عمومی در راستای سرزندگی خیابان¬های پیاده محور با استفاده از فرآیند سلسله مراتبی (AHP) (نمونه موردی: خیابان پیاده محور چهارباغ عباسی اصفهان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری معماری، گروه معماری، دانشکده هنر، معماری و شهرسازی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف¬آباد، ایران
2 استادیار، گروه معماری، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف¬آباد، ایران
3 استادیار، گروه هنر، مرکز تحقیقات افق¬های نوین در معماری و شهرسازی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
doi
10.71487/ebtp.2025.2008-2620چکیده
امروزه با سلطه تدریجی حرکت سواره بر پیاده، فضاهای شهری به انبوهی از فضاهای سرد و بیروح مبدل شده است؛ بنابراین بازگشت به مقوله پیاده مداری به موضوعی مهم در شهرسازی تبدیل شده است. اما امروزه، اگر این فضاهای مهم شهری از کیفیتهای لازم برای جذب و حضور برخوردار نباشند، مردم به جای سپری کردن اوقات فراغت خود در آنها، فضاهای جایگزین را بر میگزینند. در همین راستا، بهرهگیری از گونههای متنوع هنر عمومی به عنوان یکی از راههای پاسخگویی به عدم سرزندگی فضاهای شهری مطرح شده است. با توجه به اهمیت این موضوع، پژوهش پیش رو در قالب یک پژوهش کمی-کیفی و از نوع کاربردی است که ماهیتی توصیفی-تحلیلی دارد و بر پایه اولویتبندی گونههای اثرگذار هنر عمومی بر سرزندگی پیادهراه چهارباغ عباسی اصفهان هدفگذاری شده است، که در همین راستا، از فرآیند تجزیه و تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و نرمافزار Expert Choice در راستای اولویتبندی گونههای اثرگذار هنر عمومی بر سرزندگی بهره گرفته شده است. نتایج نشان میدهد از بین ده گونهی هنر عمومی اثرگذار بر جذابیت و سرزندگی پیاده راه چهارباغ عباسی، گونه هنر نورپردازی در صدر جدول اولویتبندی قرار گرفته است.