توصیف ساحت های اباحی و معنوی معشوق در تغزلات قصاید مدحی حکیم سنایی
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
2 مربی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علامه طباطبایی فرهنگیان، بوشهر، ایران.
doi
10.30495/dk.2022.694828چکیده
دیوان حکیم سنایی غزنوی با بیش از سیزده هزار بیت، مشتمل است بر سرودههایی در قالبهای قصیده، ترکیببند، ترجیعبند، مسمط، غزل، قطعه و رباعی. سرودن تغزل و گرایش به مجادلههای عاشقانه و جاذبههای آن، گاه و بی گاه، شاعر را به خود مشغول میدارد. مقدمۀ قصاید مدحی سنایی که به توصیف معشوق پرداخته است، هرچند که ازلحاظ شمار ابیات، یکدست نیست و غالباً بین 7 تا 29 بیت است ولی جایگاهی درخور در قصاید مدحی وی به خود اختصاص داده است. در این مقاله سعی شده است ضمن معرفی اجمالی جنبههای مختلف توصیف معشوق از قبیل؛ ساحت اباحی و معنوی یا گزارشگر صورت و تشبیهات حسی و عقلی و...، سیمای معشوق سنایی با تأکید بر تحول فکری شاعر، بررسی و تحلیل شود؛ بنابراین، ابتدا مهمترین و ویژهترین رویکردهای سنایی در ترسیم سیمای معشوق، استخراج و در هشت گروه، دستهبندی شده است. سپس با مطالعه و بسامد یابی واژهها و ارائۀ نمودار، اهمیت، چگونگی کاربرد، جایگاه آنها و نحوۀ تحول فکری در تصویرآفرینی سنایی از سیمای معشوق، در تغزلات قصاید مدحی وی تحلیلشده است. حضور مشخصههای سبک خراسانی و رگههایی از تحولی که بعدها چراغ راه شاعران درزمینۀ پرداختن به معشوق میشود، از برجستگیهای تغزلات قصاید مدحی سنایی است که در این پژوهش به آن پرداخته میشود. روش پژوهش، توصیفی و تحلیلی با ارائه نمودارهای آماری است.