بررسی تأثیر سیاست جامع پایداری شرکت در مواجهه با عوامل تنشآفرین با تأکید بر نقش ارزش بازخوردی اطلاعات حسابداری
نویسندگان
1 گروه حسابداری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 گروه حسابداری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 گروه حسابداری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 گروه حسابداری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.30486/FBRA.2026.1230661چکیده
پژوهش حاضر تأثیر سیاستهای جامع پایداری بر عوامل تنشآفرین شرکتها و نقش تعدیلکننده ارزش بازخورد اطلاعات حسابداری را بررسی میکند. شرکتها امروز با فشارهای مالی، محیطی، اجتماعی و مدیریتی روبهرو هستند و مدیریت این فشارها برای افزایش تابآوری و عملکرد حیاتی است. هدف مطالعه، تحلیل رابطه اجرای سیاستهای پایداری با کاهش تنشهای سازمانی و محیطی و نقش اطلاعات حسابداری در این فرآیند است. روش تحقیق کمی و توصیفی-تحلیلی بوده و جامعه آماری شامل ۱۹۶ شرکت بورسی ایران طی سالهای ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۲ است. دادهها با روش حداقل مربعات تعمیمیافته (GMM) تحلیل شدند. متغیرهای اصلی شامل سیاستهای پایداری، عوامل تنشآفرین و ارزش بازخورد اطلاعات حسابداری، همراه با متغیرهای کنترلی مانند اندازه، نقدینگی، اهرم مالی، فرصت رشد، رشد فروش و عمر شرکت بودند. یافتهها نشان میدهد سیاستهای پایداری بهطور معنادار فشارها و تنشهای پیرامونی را کاهش میدهند و اطلاعات حسابداری شفاف نیز بهطور مستقل در مدیریت و کاهش تنشها مؤثر است. اثر تعاملی این دو نشان میدهد که در برخی شرایط، کاهش تنش ناشی از سیاستهای پایداری تعدیل میشود که میتواند ناشی از پیچیدگیهای رفتاری و مدیریتی باشد. در مجموع، نتایج تأکید میکند سیاستهای پایداری و اطلاعات حسابداری با کیفیت، هر یک بهتنهایی و در ترکیب، نقش مهمی در کاهش تنشها و افزایش تابآوری شرکتها دارند و مدیران میتوانند بر اساس این یافتهها استراتژیهای خود را بهینه کنند.
