ارزیابی رابطه شاخص¬های هویت کالبدی و توسعه پایدار بافت¬های جدید شهری (مورد مطالعه: منطقه شش شهر شیراز)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی شهرسازی، واحد یاسوج، دانشگاه ازاد اسلامی، یاسوج، ایران
2 استادیار گروه عمران ، واحد یاسوج ، داشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
3 استاد تمام گروه جغرافیای انسانی ، واحد مرودشت ،دانشگاه ازاد اسلامی ، مرودشت ، ایران
doi
10.71487/ebtp.140305281129409چکیده
در شرایط کنونی بسیاری از مشکلات و بحرانهای شهری از عدم توجه به مقولۀهای هویتی و به ویژه هویت کالبدی منشأ گرفته است. بنابراین پرداختن به مقولۀ هویت کالبدی و اثرات آن بر توسعه پایدار شهری برای مدیران بخشهای مختلف مرتبط با مدیریت و برنامهریزی شهری، بسیار حائز اهمیت میباشد. پژوهش حاضر که از نوع کاربردی- توسعهای و با هدف ارزیابی رابطه هویت کالبدی و توسعه پایدار شهری منطقه شش شیراز با روش توصیفی- تحلیلی انجام شده است. بر اساس یافتههای پژوهش 20 متغیر در قالب ابعاد چهار گانه (طبیعی- محیطی، مصنوع-کالبدی، انسانی، نهادی) به عنوان متغیرهای مؤثر بر هویت کالبدی در منطقه شش شهر شیراز شناسایی گردید. در مرحله بعد به منظور تبیین ابعاد و دستهبندی نماگرها از روش آماری تحلیل عاملی استفاده گردیده است. سنجش وضعیت شاخصهای هویت کالبدی در محدوده مورد مطالعه از طریق آزمون تی تک نمونهای بیانگر وضعیت مطلوب اغلب شاخصها (به جز شاخص نهادی) بوده است. همچنین نتایج آزمونهای همبستگی پیرسون و رگرسیون نیز نشاندهنده رابطه و تأثیر شاخصهای هویت کالبدی بر توسعه پایدار شهری بوده است. نهایتاً در راستای بهبود وضعیت توسعه پایداری شهری به واسطه ارتقای هویت کالبدی در محدوده مورد مطالعه، پیشنهادهایی ارائه شده است.
