تبیین سیاست¬گذاری شهر دوستدار سالمند با رویکرد آینده¬نگاری (مطالعه موردی: بافت فرسوده بخش مرکزی زنجان)
نویسندگان
1 دانشیار، جغرافیا و برنامه¬ریزی شهری، جغرافیا، علوم اجتماعی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 دانش¬آموخته کارشناسی ارشد، جغرافیای و برنامه¬ریزی شهری، جغرافیا، علوم اجتماعی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
3 دانشجوی دکتری، جغرافیا و برنامه¬ریزی شهری، جغرافیا، علوم اجتماعی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
چکیده
هدف اصلی این پژوهش، تبیین سیاستگذاری شهر دوستدار سالمند با رویکرد آیندهنگاری در بافت فرسوده بخش مرکزی شهر زنجان و ارزیابی اقدامات اجرایی متناسب با سیاستهای شهری در آینده است. پژوهش حاضر بهصورت توصیفی–تحلیلی و با بهرهگیری از روشهای کتابخانهای، مشاهدات میدانی و مصاحبه با متخصصان انجام شد. جامعه آماری شامل ۲۰ نفر از کارشناسان بود که به روش هدفمند انتخاب شدند. برای تحلیل دادهها از مدل استخوانماهی و نرمافزار مورفول جهت بررسی ارتباط بین اقدامات و سیاستها مورد انتخاب قرار گرفت. نتایج نشان داد که توسعه حملونقل مناسب برای سالمندان بهمنظور دسترسی آسان به خدمات بهداشتی در اولویت نخست برنامهریزی شهری قرار دارد. طراحی فضاهای نشستن جمعی و فردی، جانمایی مناسب تابلوها و علائم و ایجاد مسیرهای پیادهروی و فضاهای خدماتی سالمندمحور از مؤلفههای مهم بعدی است. همچنین، سیاست مربوط به «دسترسی آسان و ارزان به اماکن ضروری و مسکن حمایتی» بیشترین انطباق را با سناریوهای آینده شهر زنجان داشته و باید در برنامههای آتی حملونقل و مسکن شهری لحاظ شود.