تأثیر ارزیابی عملکرد نسبی بر سرمایهگذاری در تحقیق و توسعه: نقش انگیزههای رقابتی مدیران در چارچوب نظریه تورنمنت
نویسندگان
1 گروه حسابداری، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ا یران
2 گروه حسابداری، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ا یران
3 گروه حسابداری، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ا یران
doi
10.30486/FBRA.2026.1225736چکیده
مدیران عامل در تمایل خود برای سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه متفاوت هستند زیرا بازده سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه بسیار نامشخص است و احتمال شکست قابل توجه است. با تكيه بر نظريه تورنمنت، ميتوان استدلال کرد كـه مدیران عامل با انگیزه سرمایه گذاری بیشتری در تحقیق و توسعه انجام داده و از این منظر میتوانند بر عملکرد شرکت تاثیرگذار باشند. از این رو هدف این پژوهش بررسی تاثیر ارزیابی عملکرد نسبی بر مخارج تحقیق و توسعه با در نظر گرفتن نقش انگیزههای خارجی و داخلی رقابت مدیران و نزدیکی به پایان دوره ارزیابی عملکرد مبتنی بر دیدگاه برنده شدن در تورنمنت است. جامعه آماری این پژوهش شامل 105 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی 1393-1401 است. روش نمونهگیری، روش حذفی سیستماتیک بوده است. روش مورد استفاده جهت برآورد الگو روش رگرسیون چند متغیره به روش دادههای ترکیبی میباشد. نتایج پژوهش نشان داد شرکتهایی که در دوره قبلی عملکرد ضعیف تری نسبت به شرکتهای صنعت مشابه داشتهاند در دوره جاری سرمایه گذاری بیشتری در تحقیق و توسعه مینمایند. همچنین نتایج نشان داد در شرکتهایی که انگیزههای خارجی و داخلی رقابت مدیران بالا است تاثیر عملکرد ضعیف دوره قبلی بر سرمایهگذاری در تحقیق و توسعه افزایش مییابد. نتایج دیگر نشان داد هر چه به پایان دوره نزدیک تر شویم در شرکتهایی که انگیزههای خارجی و داخلی رقابت مدیران درصنعت بالا است تاثیر عملکرد ضعیف دوره قبلی بر سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه نمود بیشتری پیدا میکند