بررسی میزان تحققپذیری طرحهای توسعه شهری با تأکید بر توسعه اقتصادی – اجتماعی (نمونه موردی شهرکرد)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شهرسازی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
2 استادیار گروه شهرسازی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
3 استاد گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
این تحقیق با هدف بررسی میزان تحققپذیری طرحهای توسعه شهری از نوع تحقیقات کاربردی و به لحاظ ماهیت از نوع پیمایشی میباشد. برای بررسی و تجزیه و تحلیل دادهها از تکنیک مدلسازی ساختاری و نرمافزار Amos استفاده شده است، یافتههای پژوهش نشان میدهد که عامل اجتماعی بیشترین بار عاملی را با وزن 98 /0 به خود اختصاص داده است و جایگاه بهتری نسبت به بقیه شاخصها دارد، بالاتر بودن وزن عاملی شاخص نشان دهنده تأیید فرضیه تحقیق است، پس از آن عامل سیاسی قرار دارد که با بار عاملی 98/0 در رتبه دوم قرارگرفته است. عامل بودجهبندی با بار عاملی 94/0 در رتبه سوم قرار دارد و پس از آن عامل فرهنگی با بار عاملی 93/0 در جایگاه چهارم قرار میباشد و شاخص مشارکت با بار عاملی 88/0 و اقتصادی با بار عاملی 49/0 به ترتیب رتبههای پنجم و ششم را به خود اختصاص دادند؛ بنابراین میتوان گفت که در میان عوامل چندگانه تحققپذیری طرحهای توسعه شهری عامل اجتماعی بیش از سایر شاخصها از نظر کارشناسان از اهمیت برخوردار است. همچنین در این پژوهش مشخص گردید شاخص اقتصادی با بار عاملی 49/0 کمترین وزن رگرسیونی را به خود اختصاص داده است.