تبیین عوامل مؤثر بر انتخاب فضاهای فراغتی - تفریحی با استفاده از مدل معادلات ساختاری (مطالعه موردی: شهر شیراز)

نویسندگان

1 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز

2 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز

3 گروه طراحی شهری، موسسه آموزشی غیرانتفاعی ارم، شیراز

doi
چکیده

شناسایی عوامل مؤثر بر انتخاب فضاهای فراغتی می­تواند کمک شایانی به برنامه­ریزان شهری جهت مکانیابی و توزیع عادلانه فضاهای فراغتی و تفریحی در گستره شهر نماید. هدف از انجام این مقاله، شناسایی عوامل مؤثر بر انتخاب فضاهای فراغتی- تفریحی از نظر شهروندان شیرازی و همچنین سنجش میزان تأثیر و معناداری این ابعاد و مؤلفه­ها بر روی یکدیگر است. رویکرد پژوهش حاضر تحلیلی و تکنیک به کار رفته در این پژوهش، معادلات ساختاری (حداقل مربعات جزئی) است. نتایج پژوهش نشان می­دهد که به ترتیب عوامل اقتصادی- محیطی با بار عاملی 0.920، اقتصادی- فردی با بار عاملی 0.912، اجتماعی- فردی با بار عاملی 0.905 و مدیریتی با بار عاملی 0.904 بیشترین تأثیر بر انتخاب مکان فعالیت­های فراغتی- تفریحی را دارا می­باشند. نتیجه بررسی آزمون فرضیات پژوهش نشان­دهنده تأثیر مستقیم مؤلفه­های شناسایی شده در بُعد فردی و محیط پیرامونی بر انتخاب فضاهای فراغتی- تفریحی است و مؤلفه­های تشکیل دهنده ابعاد فردی و محیطی بر انتخاب فضاهای فراغتی- تفریحی، تأثیر مثبت و معناداری دارند. همچنین تأثیر مستقیم بُعد محیطی و پیرامونی بر انتخاب مکان فضاهای فراغتی- تفریحی بیشتر از بُعد فردی است (0.638> 0.425). بنابراین می­توان ادعا کرد که در شهر شیراز ابعاد و ویژگی­های محیطی تأثیر بیشتری بر انتخاب مکان فضاهای فراغتی- تفریحی توسط شهروندان دارد.