تأثیر چیدمان بلوکها در ایجاد حس دلبستگی به فضاهای جمعی مجتمعهای مسکونی خطی شهر تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه معماری، واحد پردیس، دانشگاه آزاد اسلامی، پردیس، ایران
2 استادیار، گروه معماری، واحد پردیس، دانشگاه آزاد اسلامی، پردیس، ایران.
3 استادیار گروه معماری، واحد هشتگرد، دانشگاه آزاد اسلامی، هشتگرد، ایران.
doi
چکیده
دلبستگی به محیط مسکونی، یکی از سطوح پیوند عاطفی مثبت میان انسان و محیط زندگی است که لازمه آن، استفاده صحیح از ظرفیتهای کالبدی و اجتماعی مکان میباشد. فضای جمعی به عنوان مهمترین فضای چند منظوره در مجتمعهای مسکونی، سهم پررنگی در شکلگیری این دلبستگی دارد. هدف پژوهش حاضر، شناسایی تأثیر چیدمان بلوکها در ایجاد حس دلبستگی به فضاهای جمعی مجتمعهای مسکونی با تیپولوژی خطی شهر تهران و تراکم خرد میباشد. روش تحقیق از نوع توصیفی- پیمایشی شامل مطالعات کتابخانهای، پرسشنامه و ثبت مشاهدات رفتاری میباشد. در این پژوهش، به گونهبندی مجتمعهای مسکونی خطی تهران از منظر همنشینی بلوکها و فضاهای جمعی پرداخته شد و پس از آن، آزمون پرسشنامه و همزمان از طریق بازدیدهای منظم روزانه، ثبت مشاهدات رفتاری ساکنان از فضاهای جمعی انجام گرفت. یافتههای پژوهش نشان میدهد که نحوه چیدمان بلوکها تأثیر بسزایی بر میزان دلبستگی ساکنان به فضاهای جمعی مجتمعهای مسکونی دارند و میانگین میزان دلبستگی به فضاهای جمعی مجتمعهای مسکونی خطی «گسسته» بیشتر از مجتمعهای مسکونی خطی «پیوسته» میباشد.
