ارائه مدلی جهت ارتقاء کیفیت زندگی معلمان (موردمطالعه: معلمان ابتدایی استان سیستان و بلوچستان)
نویسندگان
1 دانشیار مدیریت آموزشی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشآموختهی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استادیار گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران، تهران، ایران.
4 دانشیار مدیریت آموزشی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
این پژوهش باهدف ارائه مدلی برای ارتقاء کیفیت زندگی معلمان ابتدایی استان سیستان و بلوچستان انجام گرفت. در پژوهش حاضر از رویکرد کیفی و مدل پارادایمی اشتراوس و کوربین استفاده شد. مشارکتکنندگان این پژوهش را 18 نفر از معلمان خبره و مطلعان کلیدی تشکیل دادند که بر اساس اصل اشباع نظری و با روش نمونهگیری هدفمند و نظری انتخاب شدهاند. جمعآوری دادهها از طریق مصاحبه نیمهساختاریافته و تحلیل دادهها از طریق کدگذاری باز، محوری و انتخابی و با استفاده از نرمافزار Maxqda18 صورت گرفته است. برای بررسی روایی و پایایی کیفی، از روش بررسی توسط اعضاء، سه سویه نگری منابع، بررسی همکار، بازنگری ناظران و پایایی بین دو کُدگذار استفاده شد. نتایج پژوهش حاضر نشاندهنده 11 مقوله اصلی، 36 مقوله فرعی و 253 زیرمقوله میباشد که در قالب مدل پارادایمی حول پدیدهی محوری (کیفیت زندگی)، شامل شرایط علّى (تأمین نیازها)، عوامل زمینهای (عوامل فردی/ عوامل خانوادگی/ عوامل سازمانی-شغلی)، شرایط مداخلهگر (عوامل برون سازمان)، راهبردها (اقدامات فردی و خانوادگی/ تمرکززدایی در آموزشوپرورش/ اقدامات سازمانی و مدیریتی) و پیامدها در سطح (فردی و خانوادگی/ شغلی-سازمانی) قرار گرفته است.
