ارزیابی ذخایر ژنتیکی جمعیتهای مختلف جنس قدومه از نظر عملکرد سرشاخه، دانه و برخی از صفات مورفولوژیکی
نویسندگان
1 استاد، بخش تحقیقات مرتع، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
2 کارشناس ارشد، گروه تحقیقات بانک ژن منابع طبیعی ایران، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
3 کارشناس ارشد، گروه تحقیقات بانک ژن منابع طبیعی ایران، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
4 کارشناس ارشد، گروه تحقیقات بانک ژن منابع طبیعی ایران، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
5 دانشیار، گروه تحقیقات بانک ژن منابع طبیعی ایران، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
6 استادیار، بخش گیاهشناسی، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
7 کارشناس ارشد، گروه تحقیقات بانک ژن منابع طبیعی ایران، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
8 کارشناس ارشد، گروه تحقیقات بانک ژن منابع طبیعی ایران، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
9 کارشناس ارشد، گروه تحقیقات بانک ژن منابع طبیعی ایران، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
doi
10.30495/ejmp.2022.1951875.1680چکیده
بهمنظور ارزیابی ذخایر ژنتیکی بعضی از جمعیتهای گونههای جنس قدومه Alyssum ، تعداد 32 جمعیت از 7 گونه شامل 3 جمعیت قدومه بیابانی (A. desertorum)، 3 جمعیت قدومه پاکوتاه (A. marginatum)، 15 جمعیت قدومه کرکدارA. hirsutum))، 8 جمعیت قدومه شیرازی (A. stapfi) و یک جمعیت از گونههایA.dasycarpum، A.linifolium و قدومه آراراتی(( A. szowitsianum در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار کشت شدند. بر اساس آنالیز دادهها و مقایسه بین گونهها و جمعیتها. گونههای دیررس نظیر گونههای A.linifolium، A.stapfi جزو گونههای با عملکرد بالاتر ارزیابی شدند. گونههای A.marginatum ، A.desertorumو A.szowitsianum جزو گونههای زودرس و با عملکرد پایین بودند. در بررسی همبستگی ساده بین صفات مورد مطالعه ارتفاع گیاه با صفات درصد استقرار، عملکرد سرشاخه تر و خشک و عملکرد دانه همبستگی مثبت و معنیداری داشت در حالی که بین درصد استقرار گیاه با تعداد ساقه همبستگی منفی و معنی دار داشت. نتایج تجزیه و تحلیل مؤلفههای اصلی (PCA) سه مؤلفه اصلی را با در نظر گرفتن مقادیر ویژه بیشتر از یک به دست آورد که 90 درصد واریانس کل را توجیه می کند. نتایج مربوط به تجزیه خوشهای منجر به گروهبندی جمعیتهای مورد مطالعه به پنج گروه شد. گونههای A.stapfi ، A.desertorumو A. hirsutum در یک گروه قرار گرفتند. مقایسه جمعیتها، زمینه ژنتیکی مناسبی را جهت انتخاب جمعیتهای برتر از خوشههای مختلف فراهم نمود بهطوریکه میتوان از آنها در برنامههای بهنژادی استفاده کرد.
