تأثیر نقش صنعت گردشگری بر توسعه اشتغال پایدار ( مورد مطالعه قانون پنجم و ششم توسعه اقتصادی )
نویسندگان
1
2
3
4
doi
10.71487/ebtp.140404131211079چکیده
امروزه گردشگری فراتر از یک صنعت ؛ به پدیده ای اجتماعی و اقتصادی در سطح جهانی تبدیل گردیده است. صنعتی که می تواند بطور مستقیم و غیر مستقیم در توسعه و افزایش تنوع فرصت های شغلی و پایداری آن بسیار موثر عمل نماید . این پژوهش دو قانون پنجم و ششم توسعه اقتصادی را مورد تطبیق و ارزیابی قرار داده و عملکرد متفاوت این دو برنامه را نسبت به بخش گردشگری تحلیل نموده است . هدف این پژوهش مقایسه و تطبیق اشتغال پایدار صنعت گردشگری در برنامه های پنجم و ششم با هدف ویژه ارائه استراتژی ها در جهت افزایش اشتغال پایدار گردشگری می باشد ؛ با این سوال که , اشتغال پایدار بخش صنعت گردشگری در برنامه های پنجم و ششم چه تفاوتها و تشابهاتی با یکدیگر دارند ؟ و فرضیه آن چنین بنظر می رسد که اشتغال پایدار در بخش گردشگری از بعد عملیاتی و بودجه متفاوت بوده به اضافه اینکه در برنامه پنجم تمرکز کمتری بر روی گردشگری صورت گرفته است. روش تحقیق بر اساس مطالعات اسنادی و کتابخانه ای از طریق آمارهای ارائه شده از سوی وزارت میراث فرهنگی و نیز کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی , انجام شده است . یافته های پژوهش حاکی از آن است که در برنامه ششم نگاه عمیق تر و رویکرد بیشتری به گردشگری بوده و درمجموع برنامه ریزی ها بسمت توسعه و اشتغال پایدار بیشتر در صنعت گردشگری گرایش داشته است . واژگان کلیدی : صنعت گردشگری , اشتغال پایدار , برنامه توسعه پنجم , برنامه توسعه ششم