ارزیابی تاب‌آوری اقتصادی-اجتماعی و انسجام اجتماعی شهری (مورد مطالعه: زنان شاغل فرهنگی شهر ملایر)

نویسندگان

1 استادیارگروه علوم اجتماعی،واحد اراک،دانشگاه آزاد اسلامی،اراک،ایران

2 گروه علوم اجتماعی،واحد اراک،دانشگاه آزاد اسلامی،اراک،ایران

3 گروه علوم اجتماعی،واحد اراک،دانشگاه آزاداسلامی،اراک،ایران

doi
10.71487/ebtp.140407121220095
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تاب‌آوری اقتصادی و اجتماعی زنان شاغل فرهنگی (معلمان) در آموزش و پرورش شهر ملایر در تقویت انسجام اجتماعی شهری،انجام شده است. رویکرد پژوهش کمی و روش آن توصیفی-تحلیلی بوده که با روش نمونه‌گیری خوشه ای چند مرحله ای 302 نمونه به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند داده‌ها از طریق پرسشنامه ترکیبی استاندارد و محقق ساخته با طیف لیکرت ۵ گزینه‌ای جمع‌آوری شد. یافته‌های کمی نشان داد تاب‌آوری اقتصادی (میانگین ۲.۷) بالاتر از تاب‌آوری اجتماعی (میانگین ۲.۵) است. نتایج آزمون فریدمن (۳۲۵.۴۵ χ²=)برای تاب آوری اقتصادی،( ۵۱۰.۷۸ χ²=) وبرای  تاب آوری اجتماعی، ۰.۰۰۱ p< اهمیت استقلال مالی زنان شاغل فرهنگی را تأیید کرد، اما نارضایتی از درآمد و ضعف شبکه‌های حمایتی چالش‌های اصلی بودند. زنان با تحصیلات بالا و تجربه کاری متوسط از طریق مشارکت در شبکه‌های حرفه‌ای و مدنی (مانند انجمن‌های آموزشی و ....)، انسجام ارگانیکی و پیوندهای ضعیف اجتماعی را تقویت می‌کنند. با این حال، فشارهای اقتصادی و تغییرات اجتماعی- فرهنگی  انسجام شهری را تهدید می‌کند. نتایج با نظریه‌های بکر، پاتنام و کاستلز همخوان است که بر تعادل بین استقلال مالی و پیوندهای اجتماعی تأکید دارند. این مطالعه نیاز به سیاست‌های حمایتی (افزایش حقوق، تقویت شبکه‌های اجتماعی) را برای ارتقای تاب‌آوری و انسجام اجتماعی شهری برجسته می‌کند و تحقیقات طولی را برای پایداری شهری پیشنهاد می‌دهد.