شناسایی واحدهای با بیشترین مقیاس بهره‌وری در زنجیره تأمین سبز با استفاده از روش تحلیل پوششی داده‌ها

نویسندگان

1 دانشیار گروه ریاضی، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران (نویسنده مسئول)، amirgholamabri@gmail.com

doi
https://doi.org/10.71849/ECO.2024.1187040
چکیده

امروزه تمرکز بر بهبود عملکرد زنجيره‌های تأمین، تنها مسير دستيابي به مزاياي رقابتي در بازار جهاني کسب و کار است. روش تحلیل‌پوششی داده‌ها بعنوان یک روش برنامه‌ریزی ریاضی، یکی از روشهای مهم برای اندازه‌گیری و ارزیابی کارایی واحدهای تصمیم‌گیری است. در این مقاله واحد تحت ارزیابی با بیشترین مقیاس بهره وری را در ساختار زنجیرۀ تأمین سبز تعریف نموده و نحوه محاسبه آن را با استفاده از تحلیل پوششی داده‌ها بیان می کنیم. برای این منظور، با استفاده از مدل مضربی BCC زنجیرۀ تأمین کامل، واحدی با بیشترین مقیاس بهره وری تعیین می گردد. پس از شناسایی واحدهای با بیشترین مقیاس بهره وری، جهت واحدهایی که در این شرایط صدق نمی‌کند نزدیکترین واحد با بیشترین مقیاس بهره وری به عنوان الگو معرفی می گردد. یافتن نزدیک ترین واحد با بیشترین مقیاس بهره وری از آن جهت دارای اهمیت است که واحدهای عادی می توانند با کمترین تغییرات به آنها برسند. جامعه آماری این تحقیق کاربردی از نظر هدف، 42 شرکت‌ سیمان حاضر در بورس اوراق بهادار می‌باشد. در گام اول تعریف و شناسایی واحدی با بیشترین مقیاس بهره وری این شرکتها که زنجیرۀ متناظر هر یک از آنها دارای چهار مرحله تأمین‌کننده، تولیدکننده، توزیع‌کننده و مشتری می‌باشد، در اولویت قرار گرفت. درگام بعدی معرفی نزدیکترین واحد با بیشترین مقیاس بهره وری به عنوان الگو جهت واحدهای عادی ادامه یافت. در خاتمه، نتایج اجرای مدل و تحلیل‌های آن نشان داده خواهد شد.