سخنشناسی فرهنگ بنیاد سعدی در نقد نگرش او به فرهنگ ایران باستان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران.
2 استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران.
doi
10.30495/dk.2022.1952557.2435چکیده
سعدی و اندیشههای او همواره مورد توجه منتقدان بوده است. یکی از جنبههای نقد که میتواند مخاطب را با اندیشهها و سرچشمههای تفکر سعدی آشنا کند نقد فرهنگ بنیاد است. سخنشناسی فرهنگ بنیاد بر مؤلفههای فرهنگی به کار رفته در متن با توجه به تاریخ پدید آمدن اثر توجه میکند. در آثار سعدی سه آبشخور فکری میتوان یافت که هر سه قدرتمند و مؤثر هستند. یکی سرچشمههای ایران باستان و توجه سعدی به فرهنگ ایران پیش از اسلام است، دوم جریان حکمت اسلامی است که سعدی را تحت تأثیر متکلمان و حکیمان بزرگ جهان اسلام نظیر امام محمد غزالی قرار داده و سومین آبشخور اندیشه او را میتوان جریان عرفان ایرانی دانست که در کار تلطیف فضای زهدی و ایجاد جوّ شاعرانه در برخورد با مقولات اعتقادی است. سعدی در برخورداری از اندیشههای ایران پیش از اسلام بسیار تحت تأثیر فردوسی بوده است. در این تحقیق نشان دادهایم که سعدی چگونه نشانههای ایران باستان را در آثار خود به کار گرفته و در زمانهای که از نظر تاریخی توجه به آیینها و شخصیتهای ایران باستان نوعی کفر به شمار میآمده چگونه توانسته گفتمان جدیدی در ستایش از داد و خرد و شکوه ایران پیش از اسلام بیافریند. این پژوهش با اتکا به اصول نقد فرهنگی در پی آن است که بداند چرا در بین شاعران و هنرمندان قبل از قرن هفتم توجه سعدی بیش از همه به فردوسی بوده است.