اثر انرژی‌های تجدیدپذیر و تجدیدناپدیر بر آلودگی هوا: مطالعه موردی گروه‌های چهارگانه درآمدی

نویسندگان

1 گروه اقتصاد، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. (نویسنده مسئول) fzandi46@iau.ac.ir

doi
https://doi.org/10.71849/ECO.2026.1229366
چکیده

ضرورت توجه به وضعیت رو به وخامت آلودگی هوا در کشورها و لزوم اتخاذ سیاست‌های مناسب برای کاهش آن، در کنار اهمیت استفاده بهینه از انرژی به­عنوان یکی از اصلی‌ترین نهاده‌های تولید با توجه به نقش بی‌بدلیل آن در رشد باثبات اقتصادی و پیامدهای مخرب زیست محیطی آن، یکی از چالش‌های اصلی کشورها در سال‌های اخیراست که تامین انرژی از منابع پاک و تجدیدپذیر را به امری حیاتی تبدیل کرده است. مقاله حاضر با استفاده از طبقه‌بندی درآمدی کشورها به­دنبال بررسی این نکته است که مصرف انرژی تامین شده از منابع انرژی‌ تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر چه تاثیری بر آلودگی هوا طی دوره  1992 تا 2022 در بیش از 107 کشور در قالب چهار گروه درآمدی داشته است. ضرایب براساس مدل تصریح شده در پژوهش و با روش میان­گروهی تعمیم‌یافته (AMG) تخمین زده شده­اند. نتایج نشان می‌دهد که درآمد سرانه و مصرف انرژی‌های تجدیدناپذیر تاثیر مثبت و معناداری بر آلودگی هوا دارد، درحالی که مصرف انرژی‌های تجدیدپذیر بر آلودگی هوا اثر معنادار و منفی دارد. بدین ترتیب سیاستگذاران می‌توانند با توسعه منابع انرژی تجدیدپذیر از سوزاندن منابع رو به پایان فسیلی اجتناب نمایند و در کنار ایجاد طیف گسترده‌ای از مزایای اجتماعی-اقتصادی دیگر نظیر مشاغل بیشتر، افزایش درآمد و تقویت نقش کلیدی خود در تامین امنیت بین‌المللی انرژی، انتشار آلاینده‌های زیست محیطی را نیز کاهش دهند.