مقایسة برخی شاخص های بیوشیمیایی خطر بیماری های سرطانی در زنان یائسة فعال و غیرفعال
نویسندگان
1 استادیار پژوهشکدة علوم غدد درون ریز و متابولیسم – دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی – درمانی شهید بهشتی
2 دانشیار دانشگاه تربیت معلم سبزوار
3 استادیار دانشگاه تربیت معلم سبزوار
4 دانش آموختة دانشگاه تربیت معلم سبزوار
doi
چکیده
هدف از تحقیق حاضر، مقایسة برخی شاخص های بیو شیمیایی خطر بیماری های سرطانی در زنان یائسة فعال و غیر فعال بود. به این منظور 74 زن یائسه بر اساس پرسشنامة فعالیت بدنی بک در دو گروه فعال) با سن 3/4 ± 89/55 سال ، قد 05/0± 93/156 سانتی متر ، وزن 50/6 ± 18/63 کیلو گرم، درصد چربی 29 /6 ± 25/26، شاخص تودة بدن 3/2 ±79/25 کیلو گرم بر متر مربع و آمادگی هوازی 08/5 ±02/34 میلی لیتر بر کیلو گرم وزن بدن در دقیقه) و غیرفعال(با سن 80/4± 57 سال ، قد 052/ ±95/156 سانتی متر ، وزن67/7±9/65 کیلو گرم ، درصد چربی 44/6±07/27 ، شاخص تودة بدن 95 /1 ± 69/26 کیلوگرم بر مترمربع و آمادگی هوازی 10/2±21/24 میلی لیتر بر کیلوگرم وزن بدن در دقیقه) قرار گرفتند. از افراد در حالت ناشتا خونگیری به عمل آمد . تحلیل داده ها با استفاده از آزمون T مستقل نشان داد که میزان عامل رشد شبه انسولین- یک (IGF-1) در زنان یائسة فعال به طور معنی داری بیشتر از زنان یائسة غیر فعال است. همچنین مقدار پروتئین سوم متصل به عامل رشد شبه انسولین (IGFBP-3 )، نسبت ، انسولین، گلوکز و شاخص مقاومت به انسولین در زنان یائسة فعال و غیر فعال تفاوت معنی داری با هم نداشت. می توان گفت انجام طولانی مدت فعالیت های بدنی می تواند سطح بهینه ای را برای شاخص های بیوشیمیایی خطر بیماری های سرطانی ایجاد کند.