کاوشی در تطابق آرای کلامی امام محمد غزالی و عبدالرحمن جامی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته زبان و ادبیات فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
2 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
3 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
doi
چکیده
چکیده: امام محمد غزالی و جامی از برجستهترین شخصیتهای فرهنگی ایران زمیناند، این دو، دیدگاههای کلامی خود را در آثارشان بازتاب دادهاند و در گرایشات غالب کلامی خود، پیرو اشعریهاند ولی با این همه در پارهای موارد، آرای کلامی اشاعره را نمیپذیرند. تفاوتهایی در پارهای آراء کلامی بین این دو وجود دارد. در پژوهش حاضر به آراء کلامی این دو در زمینههایی مثل توحید افعالی، نگرش این دو نسبت به فلسفه، جبر و اختیار، مباینت و یگانگی ذات و صفات خداوندی، مسئله رویت، تشبیه و تنزیه، عقل ونگاه این دو به آن، معاد جسمانی و شفاعت پرداخته شده و اشتراکات و نکتههای تفارق بین این دو در این ابعاد روشن شده است. نتایج پژوهش حاضر نشان از آن دارد که که هم غزالی و هم جامی معتقد به توحید افعالیاند، ضد فلسفهاند، در مورد رؤیت، غزالی رؤیت را میپذیرد ولی بیشتر متمایل به رؤیت از طریق دل است و خداوند را منزّه از رؤیت جسمانی میداند، ولی جامی معتقد به رؤیت جسمانی است و در این مورد به شکل کامل از دیدگاه اشاعره تبیعت میکند. در عقلستیزی و جبرگرایی نیز جامی نظر افراطیتری دارد؛ او در عقلستیزی پیرو نگرش عرفانی است؛ حال آنکه غزالی جایگاه خاصّی برای عقل قائل است. در زمینه جبر و اختیار نیز، غزالی حد اوسط را برگزیده و جامی جبرگرای مطلق است. در مورد شفاعت و معاد جسمانی نیز تفاوت هایی در نگرشهای این دو دیده میشود.