تحلیل سبکشناختی حکایتی از تذکرةالاولیا عطار نیشابوری با رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.30495/dk.2022.1963679.2561چکیده
سبکشناسی گفتمانی متأثر از تحلیل گفتمان انتقادی و زبانشناسی نقشگراست که در متنهای ادبی از سطح جمله فراتر میرودو متن را در بافت موقعیت تحلیل میکند. در این شیوه علاوه بر تحلیلهای سبکشناسی سنتی، محتوا، تأثیرگذاری افکار، ایدئولوژی و فضای آفرینش متن تبیین و بررسی میشود. این پژو هش به روش توصیفی – تحلیلی برای کشف و شناخت لایههای گوناگون تذکرةالاولیا به عنوان اثرعرفانی برجسته، رابطۀ لایههای متن و زبان و ایدئولوژی نویسنده را بررسی میکند. نتایج پژوهش نشان میدهدکه در لایه واژگان کاربرد واژگان دینی تحت تاثیر ایدئولوژی متن یعنی زهد و آخرت گرایی است وخواننده را به گفتمان زاهدانه ارجاع میدهد؛ بسامد فراوان وجوه اخباری و امری و افعال معلوم قطعیت و جزمیّت متن را در لایۀ نحوی در پی داشته است و در لایه کاربردشناسی وجه شناختی تصریحی و ترغیبی در قالب جملات اخباری فراوان بکاررفته است که نشان دهندۀ آگاهی، باور و شناخت نویسنده از موضوعاتی است که مطرح میکند و در واقع خواستهها واحساسات درونی، دغدغه مندیهای خود را در خلال حکایات به خوانندگان گوشزد میکند؛ کلان لایۀ این حکایت ترغیب و تشویق آحاد مردم به ترک دنیا و پرهیز از نفسانیات است و بن ایدئولوژی آن زهد و آخرت گرایی است و وجه غالب گفتمان زاهدانه است.