تطبیق اسطورة آب در شاهنامة فردوسی و کتاب أساطیر حول الماء و أساطیله
نویسندگان
1
2 دانشگاه آزاد اسلامی مشهد
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
doi
چکیده
آب به عنوان یکی از چهار عنصر متضاد، شگفت انگیزترین موهبت الهی و دادة طبیعت است که از دیرباز مورد احترام بوده، نقش به سزایی در شکوفایی تمدن بشر داشته است. گوهر آب در باورهای گذشتگان سرچشمة هستی است. گذشتن از آب، نماد گذر از جسم فانی و رسیدن به عالم معنا و زندگی دوباره است. برخی ایزد بانوان نگهبان آب و نماد زندگی و رستاخیزند. ایرانیان و مصریان باستان، ضمن گرامیداشت این عنصر زندگی بخش، حفظ و نگهداری آن را وظیفة دینی خود می دانستند. بدین روی، اسطورة آب در ذهن و اندیشة فردوسی و اسماء عبدالرحمن، نماد جاودانگی، زایندگی و باروری است؛ شستشو با آب امری ضروری برای انجام نیایش است؛ در نظام آفرینش نیز نقش به سزایی دارد. آنچه این پژوهش را به عنوان یک ضرورت در ذهن نگارندگان مطرح نمود، بررسی، مقایسه و تطبیق کهن الگوی آب در شاهنامة فردوسی و کتاب «أساطیر حول الماء و أساطیله»، نوشتة اسماء عبدالرحمن است. با توجه به اینکه پیش از این هیچ پژوهشی در این باره انجام نشده است، نگارندگان کوشیدهاند تا جایگاه قدسی و کارکردهای گوناگون اسطورة آب را با روش ادبیات تطبیقی در این دو اثر ارزنده نشان دهند.